To zależy, czy poruszają się w strefie zamieszkania, czy nie. Wedle definicji zawartej w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 988 z późn. zm.), użyte w niej określenie „pieszy” oznacza „osobę znajdującą się poza pojazdem na drodze i niewykonującą na niej robót lub czynności przewidzianych odrębnymi przepisami; za pieszego uważa się również osobę prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, motocykl, hulajnogę elektryczną, urządzenie transportu osobistego, urządzenie wspomagające ruch, wózek dziecięcy, podręczny lub inwalidzki, osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim, a także dziecko w wieku do 10 lat kierujące rowerem pod opieką osoby dorosłej”.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, „pieszy jest obowiązany korzystać z drogi dla pieszych lub drogi dla pieszych i rowerów, a w razie ich braku – z pobocza. Jeżeli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać, pieszy może korzystać z jezdni, pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi”.
Wedle treści art. 11 ust. 2 „pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi”.
Powyższych przepisów nie stosuje się jednak w strefie zamieszkania. W strefie tej pieszy korzysta z całej szerokości drogi i ma pierwszeństwo przed pojazdem oraz osobą poruszającą się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch (art. 11 ust. 5).
Jeśli więc osoba pchająca wózek nie znajduje się w strefie zamieszkania, a musi poruszać się jezdnią, to powinna poruszać się jej lewą stroną, jak najbliżej jej krawędzi i ustępować miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi.
