Zizou, jak czule nazywa się Zidane’a, czekał na ten dzień od 27 maja 2021 roku, kiedy to zrezygnował z funkcji trenera Realu Madryt, nie przyjmując żadnej innej lukratywnej oferty poprowadzenia jakiegokolwiek klubu czy jakiejkolwiek reprezentacji. Aż ta najdłuższa, bo 14-letnia, kadencja Didiera Deschampsa dobiegła końca. Koniec epoki DD i początek nowej – ZZ – jest
Humanista Są informacje, które spadają jak grom z jasnego nieba. Kompletnie niespodziewane i wybitnie trudne do przyswojenia. Komunikat Polskiego Związku Piłki Nożnej o śmierci Jacka Magiery, opublikowany w sieci 10 kwietnia tuż przed południem, brzmiał jak okrutny żart. Podły fake news, jakie od czasu do czasu trafiają do internetu. Niestety, nic z tych rzeczy. 49-letni
– Nigdy nie poznawaj swoich idoli! – głosi jedno z powiedzeń, przestrzegające przed życiowym rozczarowaniem. W przypadku Świątek i Nadala okazuje się ono jednak całkiem nietrafione. Polka zawsze otwarcie przyznawała, że jej największym sportowym bohaterem jest legendarny Hiszpan (22 wielkoszlemowe triumfy), z którym z czasem udało jej się nie tylko zaprzyjaźnić, ale i nawiązać współpracę. Dokumentują
Spotykamy się w IV LO w gdańskim Nowym Porcie. To Szkoła Mistrzostwa Sportowego ze specjalizacją siatkówki. Jest nauczycielką i trenerką. – Pracuję tu od września ubiegłego roku. Prowadzę zajęcia wychowania fizycznego, ale tylko w klasach sportowych ze specjalizacją siatkówki. Bawimy się razem w siatkówkę.
Polska nie słynie z renomowanych trenerów. Tych z najwyższej półki, pracujących w sportach zespołowych czy indywidualnych. Raczej to my ściągamy do współpracy zagranicznych fachowców, niż nasi szkoleniowcy znajdują angaż poza krajem. Dlatego historia Tomasza Wiktorowskiego jest tak bardzo wyjątkowa. 44-latek dał się poznać jako świetny mentor, gdy do wielkich sukcesów poprowadził Igę Świątek, naszą narodową dumę. W październiku 2024 roku ich drogi się rozeszły.
Akurat ta decyzja prezesa związku Cezarego Kuleszy nie budzi kontrowersji. Gorzej z resztą „trudnych spraw”, które od dłuższego czasu krążą wokół polskiej piłki. W każdym razie za Urbana spełniającego swoje życiowe marzenie po prostu wypada trzymać kciuki. Elegancki trener na nieeleganckie – delikatnie mówiąc – czasy. Tak w skrócie można podsumować nominację Jana Urbana na szefa najważniejszej piłkarskiej
– Poznaliśmy się w metrze w Londynie. Była niedziela 1 marca 1970 roku, on akurat wracał z lodowiska Queensway. Był tłok. Zobaczyłam, że trzyma łyżwy i to mnie zaciekawiło. – Pierwsza zagadałaś? – No tak. Też lubiłam łyżwy, a poza tym, gdy ma się 19 lat, to człowiek się nie zastanawia. On potem czasami mi
Od blisko 40 lat mieszka w Gdańsku. Dom niedaleko centrum to rodzinne gniazdko. Jest ojcem Michała, który też gra w piłkę ręczną, i to z sukcesami, oraz dwóch córek – Magdy i Anny. Tu się ożenił, żona była szczypiornistką, tu kończył studia, pracował jako trener i nauczyciel akademicki. Teraz odpoczywa. – Jestem na emeryturze. Nigdy nie myślałem, że nadejdą takie czasy, że nie będzie
– Kilka dni temu w Planicy, w czasie ostatnich w sezonie zawodów Pucharu Świata, poinformowano, że obejmujesz funkcję głównego szkoleniowca reprezentacji. Kto i kiedy złożył propozycję? – Po konkursach Pucharu Świata w fińskim Lahti taką „stuprocentową” ofertę przedstawił prezes Polskiego Związku Narciarskiego Adam Małysz. – Padły słowa: „Maciek, musisz to brać”? – Tak to mniej
– Wielkie gratulacje za zdobycie tytułu halowych mistrzyń świata! – Niesamowita historia. Nie potrafię nawet dobrze ująć w słowa tego, co wydarzyło się w chorwackim Poreču i co czujemy po wywalczeniu tytułu. W historii polskiego sportu żadnej kobiecej reprezentacji nie udało się zdobyć złotego medalu mistrzostw świata. – To niebywały sukces. Polki zachwyciły grą.