Nie ucichły jeszcze echa widowiskowego napadu – skradziona biżuteria o ogromnej wartości materialnej i historycznej wciąż nie została odnaleziona – gdy najsłynniejsze muzeum świata musi sprostać następnym problemom. 9 grudnia błąd pracownika sprawił, że otwarto zawór odciętej wcześniej, przestarzałej kanalizacji. W efekcie brudy zalały księgozbiór poświęcony starożytnemu Egiptowi.
Tag: Paryż
Królowe dwie: paryskiej ulicy i biseksualizmu
Druga – Colette. Przykład kobiecej wolności. Wyprzedziła swą epokę, obalając stereotypy kobiecości i męskości. W jej życiu i twórczości dużą rolę odegrał biseksualizm, stąd Julia Kristeva nazwała ją królową biseksualności otwierającą bramy nowej etyki kobiecej śmiałości. Paryż oddał hołd pisarce w największej po waszyngtońskiej Bibliotece Narodowej Francji wystawą poświęconą mistrzyni autokreacji, autorce powieści napisanych przez
Wieża Eiffla czasowo niedostępna dla turystów. Żelazna Dama odpocznie
Od 5 stycznia do 6 lutego 2026 r. szczyt wieży Eiffla, z powodu konieczności przeprowadzenia prac remontowych, będzie zamknięty dla zwiedzających.
Bezdomność, depresja, śmierć. Alarmujące dane z Paryża
Paryskich bezdomnych jest kilka tysięcy – to głównie mężczyźni. W Mieście Świateł świeci im tylko czarne słońce, w którego mroku pełzają wyczerpani, chorzy, w delirium lub alkoholowej śpiączce. Czuć ich brudem, moczem, ekskrementami. Alkoholicy, narkomani, prostytutki obojga płci, obłąkani, eksmitowani, imigranci, wychodzący z więzień i szpitali, ludzie dotknięci tragedią osobistą, rodzinną, zawodową. Często nie rozróżniają
Nie tylko abakany. Paryska wystawa z rozmachem
Fragmenty ciał zakrzepłe w ruchu. Całuny, skorupy, negatywy, wszystkie w kształcie zamilkłych pytajników, z których bije napięcie, przemoc, nieuchronność. I ta monumentalna koncentracja ludzkiego losu, który prędzej czy później nas zdradzi. Tak było 21 lat temu w ramach sezonu polskiego Nowa Polska, największej w historii manifestacji kultury polskiej za granicą. Po dwóch dekadach, 20 listopada, dzieło Abakanowicz wraca do
La Vie En Roses. Trzy pytania do ESTERY TAJBER
1. Czym dla ciebie jest sztuka? – Sztuka jest dla mnie tam, gdzie czuję energię, gdzie budzą się emocje, gdy coś odczuwam, gdy coś mnie zatrzymuje i łączy się z prawdą, gdy czuję, że wychodzi ze szczerości. Mam wtedy motylki lub ogień w brzuchu. Udawanie, powierzchowność i pozowanie mnie nie interesują. Sztuka może się znajdować
Utracony kierunek. Refleksja na temat śmierci
Przy okazji zbliżającego się dnia Wszystkich Świętych usiadłem pod łukiem legendarnego mostu z tomem wykładów „Na linach życia” Gilles’a Deleuze’a, wydanym z okazji 100. rocznicy urodzin jednego z ostatnich wielkich filozofów. I on zginął śmiercią samobójczą, tyle że dwie dzielnice bliżej, w 17, gdzie 4 listopada 30 lat temu wyskoczył z okna swego apartamentu przy alei Niel 84. Wcześniej próbował ożywić
wSztuce. Trzy pytania do TOMASZA RUDOMINO
1. Od lat mieszkasz w Paryżu, zajmujesz się sztuką, piszesz i tworzysz podcasty o sztuce, prowadzisz autorski portal „wSztuce.net”. Co poleciłbyś obejrzeć albo na co zwrócić uwagę w jesiennym sezonie wystawienniczym w Paryżu? – Paryż jest przebogaty w ważne wydarzenia artystyczne. Praktycznie w każdym miesiącu pojawia się jakaś perełka w postaci wystawy, która elektryzuje i
Niegdysiejsi prorocy. Nie polityka, lecz sztuka
Uwagę zwracało nazwisko Pierre’a Bonnarda, poniekąd mentora Józefa Czapskiego, nazywanego przez Giedroycia ministrem spraw zagranicznych paryskiej „Kultury” ze względu na jego rozległe kontakty w europejskich kręgach intelektualnych; skądinąd też patron 2026 roku, tyle że decyzją Sejmu RP. Ale nie o proroków politycznych chodziło, lecz sztuki. Czapski odczuwał artystyczne powinowactwo z malarzem Bonnardem, inspirując się Francuzem w
Dręczący absolut. Duchy XX wieku w jednym miejscu
Tematem ekspozycji jest egzystencjalna pustka w filozoficzno-artystycznych poszukiwaniach pierwotnego fenomenu bytu. Zaprezentowano rzeźby Giacomettiego: „Niewidzialny przedmiot”, „Ręka” i „Człowiek, który upada”, niepublikowane archiwa i ewokacje Beauvoir oraz teksty Sartre’a. Z ich „zawrotami głowy” i utratą punktów odniesienia dialoguje seria fotografii współczesnej artystki Agnes Geoffray, która przedstawia ludzkie ciała opierające się upadkowi. Ale najpierw trzeba przejść