W tygodniku Do Rzeczy znalazłem nową definicję słowa „dobroduszny”: Celem wojny – jak dobrodusznie wyjawił to prezydent Nawrocki – jest zabicie jak największej liczby Rosjan. „Serce na dłoni” to jest teraz mieć na niej serce wroga. Po Nawrockim takiej akurat delikatności jeszcze można się było spodziewać, ale tymczasem i premier Tusk wygłosił, jak jeszcze nigdy, nieporównanie mocną deklarację o
Tag: tokarczuk
Internet nieczuły [FELIETON OGÓRKA]
Pokazuje to, jak bardzo za tą falą agresji młodzieży stoją jakieś jej głębokie braki emocjonalne i poczucie odtrącenia. Oczywiście wiemy wszyscy, co by było, gdyby kierownik szkoły przytulił 15-latka przed tym, zanim ten zaatakował; to on teraz siedziałby w areszcie. Strach, lęki i obawy sparaliżowały jakieś normalne odruchy ludzkie, które może zapobiegłyby wielu przykrym skutkom,
Powieść Tokarczuk na liście 50 najlepszych książek wszech czasów
Podsumowanie pod tytułem „The 50 greatest books of all time” opublikowano 9 sierpnia 2026 roku na stronie www.telegraph.co.uk. Opracował je Jake Kerridge, który od ponad 20 lat recenzuje w redakcji książki, a od 2025 roku specjalizuje się także we wspomnieniach o osobach zmarłych. Swój wybór rozpiął na 28 stuleci literatury i przyjął jedną zasadę: każdy
„Prowadź swój pług przez kości umarłych”. Recenzja Skiby
W książce Olgi Tokarczuk „Prowadź swój pług przez kości umarłych” las i zwierzęta mają swoją obrończynię, ale nie brakuje jej wrogów. Myśliwi i leśnicy, właściciel fermy zwierząt futerkowych, policja, ksiądz, czyli miejscowa elita, traktują naturę jako swoją własność, z którą można wyczyniać, co się chce. Konflikt jest nieunikniony, a groza nadciąga. Najnowszy spektakl Teatru im.
Religijność. Olga Tokarczuk i jej filozofia
Noblistka nawiązała do swego eseju z tomu Czuły narrator, w którym – w tym kontekście „pomiędzy” realnością świata zewnętrznego i niejasnością świata wewnętrznego – przywołała Junga (latem minie 150 lat od jego urodzin), swego „prywatnego mistrza”, jak przyznała w innym tekście Świat z odwrotnej strony. Zajrzałem do tego archiwalnego tekstu w paryskim piśmie „Prasa Polska” (47/97) z wielkanocną święconką na
Gombrowicz. Ja. Europejczyk. Paryski nie-co-dziennik
Podczas otwarcia ekspozycji studenci Sorbony czytali po polsku i po francusku „relacje z europejskości i polskości” tegoż „sportowca ducha”, jak mawiał o sobie Gombrowicz, mistrza Europy w dyscyplinach: formy, gęby i maski. Będąc poza Paryżem, studentów nie słyszałem, więc sam wyszperałem kilka „relacji”, by je tu zacytować: Na imię mu było Witold, nazwisko – Gombrowicz/Z
Hat trick lubelski [FELIETON MARTENKI]
Dziesięć lat później wspominałem tamte majowe dni w rozmowie z prof. Wiesławem Skrzydłą, byłym rektorem UMCS, którego odwiedziłem w paryskiej stacji Polskiej Akademii Nauk, gdzie dyrektorował, by przeprowadzić z nim wywiad do mojej gazety. Serdeczna sympatia głuszyła nawet moje genetyczne kpiarstwo, drażnione przez nazwę uczelni, mającej za matronkę wielką Marię Skłodowską – dopiero po mężu
Literatura góry przenosi! Festiwal „Góry Literatury”
Na tegoroczny program jubileuszowego 10. festiwalu „Góry Literatury”, który odbywał się w dniach 4 – 14 lipca w rekordowej liczbie 23 lokalizacji aż w trzynastu miejscowościach ziemi kłodzkiej, wpływ miało kilka rocznic ważnych dla Polski. 35 lat temu w Polsce odbyły się pierwsze częściowo wolne wybory. 25 lat temu Polska weszła do NATO, a 20