Ada Kaleh, czyli z tureckiego „wyspa twierdza”, niespełna dwukilometrowej długości skrawek ziemi położony między wysokimi brzegami Dunaju był skazany na pełnienie funkcji strategicznej. Już 2000 lat temu stacjonowały tu rzymskie legiony szykujące się do wojny z Dacją. Pierwszą twierdzę zbudowali jednak dopiero Austriacy, którzy w 1689 roku odbili Adę z rąk Imperium Osmańskiego. Już dwa lata później umocnienia zostały zburzone przez Turków. Następnego roku na wyspie znowu pojawili się Austriacy i taka rywalizacja, przerywana kolejnymi traktatami pokojowymi, trwała, z grubsza licząc, 100 lat. Najciekawszy moment historii Ady (notabene, to słówko świetnie zadomowiło się w językach południowych Słowian, stąd belgradzka Ada Ciganlija czy piaszczysta Ada Bojana na wybrzeżu Czarnogóry) zaczyna się w 1878 roku. Turcja przegrywa wojnę z Rosją, zaś konferencja pokojowa w Berlinie rozdysponowuje europejskie posiadłości imperium między państwa bałkańskie. Kreślący nowe granice decydenci zapominają jednak o wysepce. Ada staje się eksklawą Turcji, między Rumunią a Serbią.
Subskrybuj
