Krajowe elity polityczne są jak spieprzony asfalt na A4 pod Krakowem – szybko kruszejący, drogi, chłonący, co się da, niewart zaufania, a już najbardziej opłat ponoszonych przez użytkowników. Przykładem takiej wietrzejącej solidności są trzej polscy ambasadorowie, którzy napisali listy do swego nominalnego szefa (Sikorskiego), że nie chcą już reprezentować państwa polskiego, bo nie godzą się
Tag: felieton
Moda wychodzi z mody [FELIETON MARTENKI]
Podskórny powód, dla którego nie zająłem się nigdy tym tematem, jest taki, że się na tym kompletnie nie znam. Ale i z tego podejścia ostatnie wydarzenia mnie wyleczyły, bo modą zajęło się Ministerstwo Rolnictwa, a więc ostatnie miejsce, które można by posądzać, że ma do tego jakieś predyspozycje. Przejechałby się gorzej niż na traktorze ten,
Białe róże dla muzyków [FELIETON MARTENKI]
Niespodziewanie wśród wyróżnionych „z okazji” znalazłem się i ja, otrzymując wydaną przez gdańską Akademię Muzyczną im. Stanisława Moniuszki bogato ilustrowaną książkę profesorki tejże, pianistki Anny Prabuckiej-Firlej, zatytułowaną „Moje przygody z muzyką”. Jak można było oczekiwać po nieco banalnym tytule, jest to autobiografia skrupulatnie dokumentująca artystyczne życie wybitnej polskiej pianistki, a zarazem upamiętniająca ważny fragment najnowszej
Chcę tylko prawa i sprawiedliwości [FELIETON LISA]
Mieszkam w samym środku trójkąta, w którym rozstrzygną się w najbliższych latach losy Polski. 200 metrów od mojego domu jest centrum decyzyjne Polski, czyli Kancelaria Premiera. Za rogiem siedziba Prokuratury Okręgowej, przed którą regularnie widzę przesłuchiwanych – zaraz po albo tuż przed – polityków PiS. 300 metrów ode mnie mieści się siedziba Trybunału Konstytucyjnego, w
Dyskretny urok mafii [FELIETON LISA]
Nie jest przypadkiem, że za najlepszy film w historii wielu uważa „Ojca chrzestnego”. Nie jest przypadkiem, że właśnie w tym filmie o mafii chyba najwybitniejsze role w życiu zagrali tak wspaniali aktorzy jak Marlon Brando, Robert De Niro i Al Pacino. Tak jak nie jest przypadkiem, że rolą życia była dla Jamesa Gandolfiniego rola Tony’ego
Wolne sądy, ale zajęte [FELIETON OGÓRKA]
Analogiczny proces, tylko z drugiej strony, dzieje się z protestami. Już nie wiadomo przeciwko czemu protestować. Gdyby dziś organizować protesty przeciwko łamaniu praworządności, to nikt by nie wiedział, przeciwko komu. Jako uporczywy uczestnik demonstracji przeciw łamaniu zasad praworządności w czasach PiS, organizowanych przez lata jego rządów przez Komitet Obrony Demokracji, zostałem dziś na lodzie. Po
Hej! Kto Polak, na bagnety!!! [FELIETON MARTENKI]
Dla mnie, Polaka z pokolenia urodzonego dziesięć, dwanaście lat po wojnie, było oczywiste, że strzelistym aktem miłości patriotycznej była walka, obrona do końca i bohaterska śmierć za ojczyznę. Tak nas wychowano w domu, uczono w kościele i wpajano w szkole. Jeszcze dziś dziadersi, jak ja, bez wahania deklarują, że jak wojna nam zagrozi, pierwsi staną
Zabawa w berka [FELIETON LISA]
Berka i jego kandydaturę krytykują ludzie rozmaici, od prof. Matczaka, przez Krystynę Pawłowicz, po dziennikarzy symetrystów, szczególnie z redakcji, które kilka lat temu brały pieniądze od Ziobry i Romanowskiego, z Funduszu Sprawiedliwości, czyli były beneficjentami przestępstwa, bo nie na de facto łapówki za dobrą prasę były te pieniądze przeznaczone. Charakterystyczne, że krytycy ci nie twierdzą,
Dawne żale (może niedaremne?) [FELIETON MARTENKI]
Fala skarg i oskarżeń dawnych dziecięcych pacjentów sanatoriów na łamach Tygodnika Powszechnego nie może się skończyć: ciągle dołączają nowi, wspominający swoje wysłanie tam jako zesłanie z zestawem tortur, a leczenie jako zastawienie na nich zasadzki, z której do późnej starości się nie wydobyli. Skądinąd z serialu „Ołowiane dzieci” dowiedzieliśmy się, że o wysłanie dzieci ze Śląska
Sława Ukrainie! [FELIETON MARTENKI]
Aliści za błędy przywódców płacą zwykli obywatele. Zwykli Ukraińcy, przygarnięci w rzadkim dla nas, Polaków, akcie chrześcijańskiego, sąsiedzkiego altruizmu, ugoszczeni i otoczeni wsparciem. Płacą też zwykli Polacy za swych rodaków, dziś okazujących wrogość tym, którzy od czterech lat doświadczają polskiego humanitaryzmu. Aby dać świadectwo prawdzie, podkreślę, że nastroje w Polsce zaczęły ulegać zmianie już wcześniej,