Wilgotność powietrza na wyspach potrafi sięgnąć 80 proc. Minie kilka dni, nim skóra przyzwyczai się do mokrego upału i zapachu, który uderza w nos na lotnisku w Krabi i będzie nam towarzyszył z różnym nasileniem na każdej z wysp, którą odwiedzimy, a szczególnie zintensyfikuje się w Bangkoku.
W najnowszym zestawieniu Travelers’ Choice Awards 2026 portalu TripAdvisor Londyn zdobył tytuł najlepszego kierunku kulinarnego świata.
Wśród nich szczególne miejsce zajmuje TasteAtlas – zestawienie tworzone przez pół miliona ocen użytkowników z całego świata, opartych na realnych doświadczeniach, a nie eksperckich werdyktach. Tu szczególnie wybrzmiewa zwycięstwo kuchni włoskiej w edycji 2025/2026. Włochy wróciły na pierwsze miejsce po roku dominacji Grecji, a równolegle ich kuchnia została uznana przez UNESCO za niematerialne dziedzictwo kulturowe
Wbrew temu, co mogłoby się wydawać, nie jest to kuchnia najprostsza w swoim procesie przygotowania, co więcej – związana jest z pewnym „żelaznym” asortymentem sprzętu kuchennego: od noży, sitka, garnków i patelni począwszy, a na przyprawach i ziołach skończywszy.
No i od tej drugiej zacznijmy. W Tajlandii poczęstują nas wieprzowiną w sosie satay, składającym się między innymi z grillowanych fistaszków i mleczka kokosowego oraz z curry i sosu rybnego. Także w tym kraju możemy z powodzeniem skosztować podawanej z czerwoną fasolą wieprzowiny z ostrą papryką, przygotowanej w bazylii. W Japonii dadzą nam wieprzowinę tonkatsu – to rodzaj kotleta, nieco rozbity, przyprawiony wasabi, ostrym chrzanem japońskim. Uwaga, w Europie
Ta potrawa narodziła się w Hiszpanii, ale w różnych krajach, od Francji po Neapol, od Portugalii po Amerykę Łacińską i od Karaibów po Filipiny, natrafimy na różne sposoby przyrządzania escabeche, którego nazwa pochodzi z języka perskiego, a do Europy trafiła dzięki arabskim kupcom. Trudno się zatem dziwić, biorąc pod uwagę tak rozległy geograficznie zasięg, że w tym daniu używa się ryb, owoców morza, królika, kurczaka, wieprzowiny, a nawet bakłażana.
A zatem wołowina przyrządzana w sosie satay, z czosnkiem, olejem sezamowym, curry i z łyżką wytrawnego sherry. Z czarną fasolą i z imbirem. Przyda nam się także sos ostrygowy, o delikatnym, ale specyficznym smaku. Chow- -mein też jest z sosami – satay, ostrygowym, i sojowym – słonym (we Francji można kupić jego słodką wersję) oraz z sherry, z selerem, cebulą i z mąką kukurydzianą. Po kantońsku przyrządzimy
Oczywiście suszone śliwki bez pestek, szczególnie te z Agen, uchodzące za najlepsze na świecie, suszone morele, cała gama suszonych orzechów, podobnie jak brzoskwinie czy ananasy z puszki są na francuskim stole częstym towarzyszem, przede wszystkim deserów. Ale też dodaje się je do mięs wszelkiej maści, w tym i do dziczyzny, i do ryb. I dotyczy to także świeżych owoców reklamowanych jako owoce sezonowe. Chociaż przy obecnych możliwościach jagody, maliny i
Curry może być daniem łagodnym albo zrobionym na ostro. Warto odróżnić pikantne od ostrego. To drugie pali podniebienie jak pieprz cayenne albo marokańska harrisa, a to pierwsze czaruje różnorodnością smaków, nie dając naszym kubeczkom na podniebieniu „popalić”. W każdym z tych przypadków potrawa zachwyca aromatem. To jak szal tancerki z Moulin Rouge zrzucającej z siebie kolejne odsłony. Erotyczne skojarzenie? A i owszem, bo curry wywołuje taką gamę smaków. Chcąc rozreklamować
Większość prezydentów V Republiki nie kryła, że uwielbia kuchnię regionalną. Jedynym wyjątkiem był generał de Gaulle, który jadał to wszystko, „czym zajada się przeciętny Francuz”. Zastawy w Pałacu Elizejskim to nie mniej ani więcej jak dziesięć tysięcy srebrnych sztućców, siedem tysięcy kryształowych szklanic i kieliszków, ponad dziewięć tysięcy sztuk legendarnej porcelany z Sèvres, obok tej