Kamień i tancerka W 1912 roku August skończył gimnazjum i wyjechał do Szwajcarii. Tam we Fryburgu podjął studia ekonomiczne, ale wkrótce zmienił je na filozofię w niemieckim Heidelbergu. Ostatecznie porzucił filozofię na rzecz studiów na Królewskiej Akademii Leśnej w Tharandt pod Lipskiem. Kiedy w 1914 roku wracał stamtąd na wakacje do domu, został zatrzymany na
XI Igrzyska Olimpijskie w Berlinie zostały już wyczerpująco udokumentowane, a mimo to reportaż Olivera Hilmsa czyta się z zapartym tchem jak nową opowieść. Sport nie jest tu głównym polem opisu owych 16 olimpijskich dni sierpnia, gdy odbywały się zawody. Sport jest tłem, na którym rozgrywają się epizody oddające atmosferę tamtego lata, napięcia społeczne; słychać muzykę
Tekst, choć gęsty od szczegółów (scenografii, uwag reżyserskich, odniesień rodzinnych, kostiumów, podróży, romansów), nie nuży, gdyż opowiada o artystce, która stała się zjawiskiem w kulturze globalnej. Zjawiskiem porównywalnym z nurtami w sztuce, trendami w kinematografii, obyczajami i modami. Urodzona w 1942 roku Nowojorczanka żydowskiego pochodzenia wywarła na trzech już pokoleniach wpływ wykraczający poza unikatową indywidualność. Stała się ikoną, emblematem i alegorią.
Kto otarł się o poszerzone lektury na temat obyczajowości średniowiecza, kreatywności epoki i ludzi, jacy z niej wyrośli, ten wie, że średniowiecze było czasem barwnym, bogatym, otwierającym się na świat. Było czasem rycerzy i wasali, ale było też czasem wzrostu i bogacenia się miast i krain. Narodzin dynastii i ich upadków. Wypraw krzyżowych i wieloletnich
Russell otrzymała listę książek o bohaterach podejmujących bolesne decyzje małżeńskie. Czytała, porównywała ich wybory ze swoimi. Z czasem poczuła, że nie jest sama, a jej własna historia przestała być zamkniętym pokojem bez wyjścia. – Coś się we mnie otworzyło i zaczęło goić moje rany. Na tym właśnie polega biblioterapia. Nie chodzi w niej o poradnik pełen ćwiczeń
– Czy czuje się pan dziś bezpiecznie w Polsce? – Ja? Tak, jak najbardziej (śmiech). Ale doskonale rozumiem, do czego zmierza to pytanie. Jeśli chodzi o zwykłych Polaków, to zależy przede wszystkim od tego, gdzie kto konkretnie mieszka. Polskę można dziś bardzo wyraźnie podzielić na określone strefy – miejsca, gdzie potencjalne zagrożenia o charakterze dywersyjnym
Opus Dei nie jest zakonem, działa w strukturach Kościoła rzymskiego, zaś z życzliwą pomocą Jana Pawła II uzyskało status prałatury personalnej i suwerenność, którą zwalczać zaczął jako ortodoksję papież Franciszek, a po nim Leon XIV. Papieże, którym zależało i zależy na pozbyciu się ultrakonserwatywnego balastu duszącego Kościół katolicki, podjęli wysiłki, by pozbawić Dzieło przywilejów, jak
Zawsze wygrywam Trzy dni przed wywiadem w mediach społecznościowych Trump wyzwał Haberman od „obślizgłych dziennikarek”. W Białym Domu przywitał ich inny człowiek. Wszedł do Gabinetu Owalnego z korytarza prowadzącego do jego prywatnej jadalni. – Miło was widzieć – powiedział z uśmiechem, wskazując miejsca naprzeciw swojego biurka. Był siedemnasty dzień wojny z Iranem. Ginęli ludzie, na świecie panowała niepewność jutra, a przed prezydentem leżały zdjęcia klonów. Trump rzucił na
Szczerze? W ogóle nie pamiętam tego meczu. Wiem, lepiej byłoby, gdybym wspominał, jakie cudowne było to spotkanie, jak to Lewy podawał do mnie, ja do niego, a w przerwie piliśmy kawę z mlekiem kokosowym, ale prawda jest taka, że kompletnie tego nie pamiętam. Upadek stał się początkiem Wiem tyle, że dla Roberta było to pechowe
Polski Manchester Jak wszędzie, także w Łodzi, wchłaniającej tysiące artystów, uczonych, dziennikarzy, entuzjazm był ogromny. Otwierano gazownie, szpitale, szkoły i kina. Pod koniec stycznia 1945 roku rozpoczęła próby orkiestra symfoniczna, na razie 30-osobowa. Nie miało już znaczenia, że Łódź przedwojenna była cywilizacyjnym przedmieściem. Była „złym miastem”, brzydkim, niekojarzonym z wysoką kulturą. Jego hipotekę obciążał drapieżny