Specjalna strona poświęcona życiu i twórczości współtwórcy m.in. Kabaretu Starszych Panów oraz radiowego teatrzyku „Eterek” podzielona została na pięć części. W pierwszej poznajemy dwudziestoparolatka, który marzy o tym, by zostać spikerem Polskiego Radia, i to marzenie w końcu udaje mu się zreali zować. W kolejnej przedstawione są opowieści wojenne artysty.
Przybora był jednym z niewielu pracowników Polskiego Radia, którzy we wrześniu 1939 r. utrzymali nadawanie rozgłośni aż do kapitulacji Warszawy. Serwis przypomina nagrania zachowane w Archiwum Polskiego Radia – cywilne i wojskowe komunikaty, które Jeremi Przybora odczytywał jako radiowy spiker. Trzeci rozdział odsłania kulisy artystycznej i kabaretowej działalności artysty już po wojnie.
Wysłuchać można opowieści o tym, jak ścienna gazetka w Bydgoszczy uczyniła z niego autora radiowych teatrzyków, jak również o tym, jak powstał „Teatr Uniwersalny Eterek”. Dowiadujemy się również, jak to się stało, że Jerzy Wasowski z inżyniera przeistoczył się w kompozytora. Kolejna część serwisu to zaproszenie do świata jego niezapomnianych piosenek nie tylko w oryginalnych wykonaniach (m.in. Przybory i Wasowskiego, Kaliny Jędrusik i Wiesława Gołasa), lecz także w licznych aranżacjach artystów współczesnych. W ostatniej części autorzy serwisu ponownie oddali głos artyście, który tym razem opowiada o życiu prywatnym. Jeremi Przybora w Polskim Radiu początkowo był spikerem, później autorem słuchowisk kabaretowych i satyrycznych.
To właśnie w Polskim Radiu poznał Jerzego Wasowskiego, z którym stworzył Kabaret Starszych Panów. Otrzymując w 1995 r. Diamentowy Mikrofon, Przybora powiedział: „Z radia powstałem i w radio się obrócę”…
