Klucze są po to, aby coś nimi otwierać lub zamykać. Metafora tej konstrukcji dźwiga piramidę symboli: dom, spiżarkę, serce, duszę, umysł… Dziewczyna niezamężna nie ma prawa do kluczy. Zamężna z kolei zdobywa przepustkę do świata matron, rodząc syna – broń Boże córkę. Wyjątkiem jest córka polityka. Wtedy ona zostaje politykiem. Polityczką, mówiąc po polsku. Relacje
I wreszcie Wietnam, który udowodnił, że nigdzie w świecie armia regularna nie jest w stanie pokonać partyzantki. Bieżącym problemem jest zjednoczenie Korei. Zjednoczyć trzeba potwora Kim Dzong Una i… supernowoczesną firmę Samsung. Jest to nie do zrobienia, bo Chiny nie chcą koreańskiego mocarstwa gospodarczego u swego „podbrzusza”. Prezydent Trump już to próbował zrobić. Najpierw groził
Spory graniczne były przez dwa tysiąclecia główną przyczyną wojen w świecie. W chwili obecnej toczy się na naszym globie pięćdziesiąt różnych wojen, a drugie pięćdziesiąt czeka zamrożone na stosowny moment, aby się rozpocząć. Prezydent Trump ma na myśli nowy rodzaj konfliktu, który co prawda nie zakłada rozprawy krwawej, ale też nie jest problemem do rozwiązania
Zapytano go, czy nie ma garnituru, bo gospodarzom wolno gościa obrazić, ale muszą być pod krawatem. Prezydent Trump działa przy otwartej kurtynie. Najpierw pokazał światu inauguracyjne posiedzenie rządu, a potem – rozmowę obu polityków, którą zazwyczaj prowadzi się przy drzwiach zamkniętych. W debacie, która przekształciła się w kłótnię, zadebiutował wiceprezydent J.D. Vance, łamiąc zasadę, że
Jej nazwa – Zielony Ląd – pochodzi z języka islandzkiego, później norweskiego, który w wieku VIII naszej ery, a potem w wieku Sag (X wiek n.e.) nazywał się językiem wikingów. Dziś wiking to słowo obojętne, lecz w przeszłości znaczyło „pirat”, „zbójca” i pochodziło od rzeczownika vik – port. Więcej na ten temat przeczytać można w
Rzeczywiście – jeśliby doszło do konfliktu wokół Tajwanu, Stany Zjednoczone miałyby kłopot z utrzymaniem płynności w komunikacji między Ameryką Zachodnią a Azją Wschodnią. Gdyby ktoś chciał wiedzieć, czy to jest możliwe, powinien zwrócić się do profesora Jana Iwanka z Uniwersytetu Śląskiego, w którego pracowni znajduje się najpełniejsza biblioteka traktatów amerykańsko- panamskich w sprawie własności i
Pamiętam z lat szkolnych audycje radiowęzłowe, w których wyszydzano Li Syn Mana – kata narodu koreańskiego i wychwalano bohatera klasy robotniczej Kim Ir Sena. Było to w latach 50. ubiegłego wieku. Północ Korei najechała jej Południe, wspierana przez Chińską Republikę Ludową, i zajęła niemal cały półwysep. Zginęły wtedy dwa miliony żołnierzy po obu stronach. Generał
Ustalenie, kto bardziej pastwił się nad Syryjczykami – ojciec czy syn – jest zadaniem, które rozciągnąć trzeba na cały klan Asadów. W świecie arabskim takich bandytów u władzy było jeszcze kilku: Muamar Kadafi, Hosni Mubarak i Saddam Husajn. Tych trzech ostatnich zmiotła Arabska Wiosna, która zatrzymała się przed Damaszkiem. Powinna była potoczyć się aż do
Dowiódł też tego życiem, bo kilkanaście lat spędził w Azji, będąc korespondentem PAP, podróżującym publicystą i wykładowcą, wreszcie ambasadorem RP w Indiach. Czasu nie zmarnował, uświadamiając czytelnikom, że niezwykły świat narodów indyjskich fascynuje nas dlatego, że jest kompletnie różny od zachodnioeuropejskiego kodu kulturowego, co tylko pogłębia poczucie braku koherencji. Wydany latem tego roku obszerny esej
1. Śnieg sobie pada, a ja piszę o nadmorskich piaskach. Przypomina mi się fragment ze wspomnień zakonnicy Moniki Baldwin. „Na śnieg można patrzeć z dwu punktów widzenia. Pierwszy mają autorzy, którzy patrzą przez szybę i piszą wiersze, a drugi mają tacy ludzie jak ja, którzy go muszą odmiatać. Jak pisać o pustyniach, plażach, piaskownicach, karawanach,