Dykiel była ikoną, której twarz znała nie tylko starsza widownia kina artystycznego, lecz także miliony Polaków dzięki serialom i komediom, które na stałe wpisały się w narodową pamięć. Jej dorobek jest imponujący nie tylko liczebnie, ale też jakościowo: od dramatycznych ról u najwybitniejszych reżyserów po charakterystyczne postaci w popkulturze.
29 stycznia wieczorem Centrum Kennedy’ego w Waszyngtonie, przemianowane w grudniu ubiegłego roku na Centrum Trumpa-Kennyedy’ego, przypominało showroom luksusowej marki modowej, która postanowiła udawać świątynię sztuki. Czarno-biała scenografia, wszechobecne logo MELANIA, imię pierwszej damy nadrukowane na oknach, drzwiach, plakatach i – jak donoszą świadkowie – nawet na serwetkach koktajlowych. Na pokaz zaproszono wyłącznie wiernych i sprawdzonych.
Francuski system, odrzucając młodego polskiego emigranta, świetnie wykształconego inżyniera Politechniki Lwowskiej i Politechniki Gdańskiej, oficera polskiej armii oraz uczestnika ruchu oporu nad Sekwaną, doprowadził pośrednio do jego działalności fałszerza. Dla Bojarskiego był to nie tylko sposób zarabiania pieniędzy, ale również, a może przede wszystkim, rewanż społeczny. – Czesław Bojarski nie był zwykłym przestępcą – mówi Jean-Paul Salomé, wyraźnie zafascynowany swoim bohaterem. – Jego historię
Europejskie Nagrody Filmowe to odpowiedniki Oscarów, tylko bez hollywoodzkiego zadęcia. Tu nie chodzi o czerwony dywan ani rekordy oglądalności. Laureatów wybierają sami filmowcy, ludzie z branży, którzy głosują nie na to, co było najgłośniejsze, lecz na to, co ich zdaniem faktycznie coś znaczy. To dlatego te nagrody często pełnią rolę barometru. Pokazują, w którą stronę prze europejskie kino. W tym roku wskazówka wychyliła się zdecydowanie na północ.
„Zwierzogród 2” to film, dzięki któremu dzieci pokochały węże.
– Zaczęła pani karierę aktorską w wieku trzech lat. W przypadku dziecka nie można mówić o świadomym wyborze. Czy pasja do aktorstwa narodziła się z czasem? – Początkowo czułam się tak, jakbym kroczyła wytyczoną rodzinną ścieżką. Moja mama powtarzała mi jednak często, że w wieku 16 lat moja kariera dobiegnie końca. Pytała też, kim chciałabym zostać: adwokatką, pisarką, prezydentem? Kiedy miałam 12 – 13 lat, zaczęłam
– W tym roku po raz kolejny wystartował organizowany przez panią festiwal EKRAN… – To już 16. edycja EKRANU. Odbywa się od 20 do 30 listopada w Toronto, Mississauga i Hamilton. Po raz pierwszy rozszerzamy zasięg festiwalu na trzy miasta, bo chcemy, żeby polskie kino dotarło tam, gdzie bije serce Polonii. Przyznam, że kiedy zakładałam EKRAN
Wśród tytułów zakwalifikowanych do Międzynarodowego Konkursu Głównego – najważniejszej sekcji tegorocznego festiwalu – znalazły się dwa filmy powiązane z Polską. Jan Komasa, autor Bożego Ciała i Sali samobójców, zaprezentował anglojęzyczny thriller Good Boy, który włoscy recenzenci określili jako „czarną komedię absurdu” i porównywali do „polskiej Nouvelle Vague” – nurtu, który łączy odwagę formalną z psychologiczną głębią i egzystencjalnym niepokojem. Komasa stworzył film duszny, prowokacyjny,
– Dla milionów Polaków wciąż jest pan Markiem Winicjuszem z ekranizacji „Quo vadis” w reżyserii Jerzego Kawalerowicza. – To miłe, ale ten film jest już sprzed ćwierć wieku. – Tak tylko mówię, jak ludzie pana kojarzą.
Była jedną z najbardziej utalentowanych i lubianych aktorek w historii Hollywood. Wcześniej nie informowano o jej problemach zdrowotnych, dlatego wiadomość, że nie doczekała okrągłych urodzin, przypadających na styczeń 2026 roku, była szokiem. Jako zodiakalny Koziorożec – podobnie jak Ava Gardner, Marlene Dietrich i Faye Dunaway – łączyła chłodną elegancję z wewnętrzną siłą, ambicją i perfekcjonizmem. Inspirowała się Katharine Hepburn, podziwiając