Kontynuacja Pasji to nowa obsada i świeża energia. Gibson wymienił wszystkich aktorów – prawdopodobnie dlatego, że przez te dwie dekady od premiery pierwszego filmu zwyczajnie upłynął czas. A że Zmartwychwstanie Chrystusa ma rozgrywać się w ścisłym nawiązaniu do akcji Pasji, trudno byłoby zachować wiarygodność postaci, stosując u aktorów zabiegi charakteryzacji i triki komputerowe. Poza tym koszty efektów specjalnych mogłyby mocno nadwyrężyć budżet, który lepiej zainwestować w światowej klasy
Tag: kino
Robert Redford nie żyje. Aktor, reżyser i wizjoner miał 89 lat
Redford szturmem zdobył Hollywood pod koniec lat 60. i w latach 70. – czasach, kiedy rodziło się nowe kino amerykańskie. Publiczność pokochała go za role w Butch Cassidy i Sundance Kid (1969), gdzie zagrał obok Paula Newmana, oraz w Żądle (1973), kolejnym wspólnym hicie duetu, nagrodzonym Oscarem dla najlepszego filmu. Widzowie zapamiętali go z melodramatu Tacy byliśmy (1973) z Barbrą Streisand, adaptacji
Dwóch aktorów, jeden Chopin. Filmowe starcie pokoleń
„Chyba trafia do mnie jego muza tak bardzo, że gdzieś chyba po prostu bliżej mi do niego” – mówi, starając się zachować powagę, Eryk Kulm (34 l.) zapytany przez dziennikarkę Interii, co czuł, gdy poznawał aktora, i czy „poczuł z nim jakieś takie połączenie”. Całe, trzy i pół wybitne minuty do obejrzenia w sieci. Drogie redakcje wszelakie, traktujcie swoich odbiorców poważnie: niech stażyści będą
Film Workers for Palestine. Artyści bojkotują izraelski przemysł filmowy
Aktorzy, reżyserzy, scenarzyści zobowiązują się do zerwania wszelkich kontaktów z tymi, którzy wybielają i usprawiedliwiają działania rządu Binjamina Netanjahu, a tym samym legitymizują zbrodnie popełniane w Strefie Gazy. Odpowiadając na pytania użytkowników portalu, sygnatariusze wyjaśniają, że nie zamierzają bojkotować obywateli Izraela. Rozróżniają instytucje od ludzi. Milczenie nad tragedią Palestyńczyków i polityka normalizacji przemocy są bowiem przede wszystkim udziałem przedsiębiorstw.
Hugh Grant ma 65 lat. Amant, komediant i mistrz autoironii
Zanim stanął naprzeciw Julii Roberts w Notting Hill – filmie, który uczynił z niego romantycznego bohatera na pełny etat – był chłopakiem z Londynu wychowanym w oparach sztywnego brytyjskiego kodeksu. W jego drzewie genealogicznym figurują Henryk VII i Jakub IV, a w życiorysie – Oxford i studia z literatury angielskiej. Zanim pojawił się na ekranie, nim po latach odebrał honorowego Cezara za całokształt
Wciąż niebezpiecznie przystojny. Antonio Banderas ma 65 lat
Banderas się nie zatrzymuje. Bo – jak sam twierdzi – nie potrafi. Ma w metryce sześć i pół dekady, ale więcej żyć niż niejeden kot. I to dosłownie: to on dał głos Kotu w Butach w filmach z serii „Shrek” – bajkowemu łobuziakowi z wielkimi oczami, który zawsze cało wychodzi z tarapatów. A przecież wszyscy pamiętamy go jako Zorro – bohatera w
56 filmów z całego świata. Kraków stolicą ekologicznego kina
W kinach plenerowych wyświetlono 56 obrazów konkursowych nadesłanych z całego świata. Odbywały się też seanse dla dzieci. Najmłodsi obejrzeli hity dotyczące przyrody: „Ozi: Głos deszczowego lasu”, „Felek i Tola ratują las” i „Podwodna przygoda”. Atrakcją były 15-minutowe stand-upy naukowe przygotowane przez uczonych i ekspertów środowiskowych. Impreza trwała od 11 do 17 sierpnia, więc w momencie zamykania tego numeru gazety laureaci nie zostali jeszcze wyłonieni.
Miranda powraca w wielkim stylu! „Diabeł ubiera się u Prady 2”
Pierwszy film, oparty na bestsellerze i osobistych doświadczeniach Lauren Weisberger z pracy u boku Anny Wintour – redaktor naczelnej „Vogue’a” i pierwo wzoru postaci Mirandy – stał się nie tylko kasowym hitem, lecz także jednym z najbardziej wpływowych tytułów w popkulturze początku XXI wieku. Opowieść o młodej dziennikarce Andrei Sachs, która trafia do prestiżowego magazynu mody i zmaga się z kapryśną, wymagającą szefową
Tu narodziła się legenda. Filmowa podróż po Almerii
Westerny kręcono w prowincji Almeria jeszcze przed przybyciem tu włoskiego reżysera Sergia Leone. Jednak to wielki sukces jego filmu „Za garść dolarów” z 1964 roku i dwóch kolejnych: „Za kilka dolarów więcej” (1965) oraz „Dobry, zły i brzydki” (1966) spowodował, że ta część Andaluzji stała się znana wśród ekip filmowych i widzów na świecie. Te trzy filmy znane są jako trylogia dolarowa. Trzymającą w napięciu
Wywiad z Sandrine Kiberlain. „Z wiekiem zaczynamy żyć dla siebie”
– Ma pani za sobą wieloletnią karierę aktorską we Francji i wiele nagród, w tym dwa Cezary. Co wydaje się najważniejsze, kiedy spogląda pani wstecz? – Skończyłam Conservatoire de Paris. To szkoła teatralna, ucząca, że w naszym zawodzie trzeba wciąż próbować, ale jednocześnie pozostawać sobą, nie zgubić się. W młodości byłam dość pasywna i dryfowałam tak, jakbym posiadała niewyraźne kontury. Nie wiedziałam dobrze, kim jestem. Aktorstwo