W ostatnich tygodniach Sejm powołał dwie komisje śledcze:
– do zbadania legalności wyborów Prezydenta RP w 2020 roku w formie głosowania korespondencyjnego,
– do zbadania legalności, prawidłowości oraz celowości działań, a także występowania nadużyć, zaniedbań i zaniechań w zakresie legalizacji pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie od 12 listopada 2019 r. do 20 listopada 2023 r.
10 stycznia koalicja rządowa planuje powołać trzecią – do zbadania legalności, prawidłowości oraz celowości czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych m.in. z wykorzystaniem oprogramowania Pegasus przez członków Rady Ministrów, służby specjalne, policję, organy kontroli skarbowej oraz celno-skarbowej w okresie od 16 listopada 2015 r. do 20 listopada 2023 r. Wydawać by się mogło, że sejmowe komisje śledcze mają w Polsce bardzo krótką historię. Tymczasem niektórzy uważają, że już za sześć lat będziemy obchodzili 500-lecie tej instytucji! Otóż w 1530 r. Zygmunt Stary powołał komisję śledczą złożoną głównie z senatorów do zbadania sprawy prawdziwego czy rzekomego gwałtu, jakiego miano się dopuścić na wdowie Annie Tomickiej. Sejmowe komisje o uprawnieniach śledczych istniały także w II RP.
Już 27 maja 1919 r. Sejm powołał komisję do zbadania „okrucieństw ukraińskich”. W III RP pierwszą komisję śledczą powołał Sejm IV kadencji 10 stycznia 2003 r. – do zbadania ujawnionych w mediach zarzutów dotyczących przypadków korupcji podczas prac nad nowelizacją Ustawy o radiofonii i telewizji, zwaną potocznie komisją Rywina. Śledztwo było z pozoru błahe, gdyż dotyczyło tylko dwóch słów „lub czasopisma”, usuniętych z przyjętego w 2002 r. rządowego projektu nowelizacji Ustawy o radiofonii i telewizji, co jednak zmieniało sens i zakres obowiązywania przepisów ustawy. W wyniku prac komisji projekt wycofano i nigdy nie wszedł on w życie.
Subskrybuj
