Wprawdzie można się starać o dodatek mieszkaniowy i ewentualne obniżenie czynszu. Jednak żeby liczyć na jakiś zasiłek, trzeba mieć mniej niż tysiąc złotych dochodu. Okazuje się, że mieszkanie komunalne, które miało zaspokajać potrzeby mieszkaniowe osób niezamożnych, wymaga wydatku połowy niskiej emerytury. Według ekspertów przekroczenie 30 proc. dochodu rodziny na mieszkanie to granica, powyżej której mieszkanie
Niskie płace, słaba dostępność do leczenia, brak liczącej się pomocy społecznej powodowały, że ludzie nie byli w stanie utrzymać się w lokalach komunalnych z relatywnie niskim, regulowanym czynszem. Byli to często ludzie pogrążeni w depresji, załamani, którzy nie zjawiali się na rozprawach o eksmisję i dostawali wyroki bez uprawnienia do lokalu socjalnego, choć większości z
Tak wynika z ostatniego raportu Europejskiej Sieci Przeciwdziałania Ubóstwu! Generalnie ponad 17 milionów rodaków żyje poniżej minimum socjalnego! Komu ta rzesza Polaków zawdzięcza życie w takim dobrobycie?! Wiadomo bez dociekania – przede wszystkim naszym wybrańcom narodu, decydentom mającym od czasów transformacji ustrojowej pełne gęby obietnic typu: Jak nas wybierzecie, bułki z szynką jeść będziecie! Raport ESPU jest szokujący, ale nie aż tak bardzo, żeby przeraził
W budynku nikt nie mieszka, bo ostatnia lokatorka uciekła, gdyż nie stać jej było na płacenie wysokich rachunków za prąd. Gdyby starsze małżeństwo przyjęło to mieszkanie, musiałoby zacząć nie dojadać i nie wykupywać leków. Zwyczaj umieszczania ubogich rodzin w lokalach ogrzewanych prądem jest dość powszechny. Ci, którzy w tych lokalach lądują, zwykle nie dogrzewają mieszkań,
Tomasz Terlikowski, katolicki publicysta, wyraził swoje zdanie na temat nowej rezydencji abp. Marka Jędraszewskiego. Podkreślił, że nie widzi potrzeby, aby biskup żył w tak wystawnym miejscu, jak sugeruje nowa rezydencja. Terlikowski zauważa, że jeden człowiek nie potrzebuje tak dużego mieszkania, chyba że ma w nim prowadzić działalność, jak na przykład organizować wyścigi. Abp. Marek Jędraszewski,
Jas Rawlinson odwiedziła niedawno najmroczniejsze dzielnice czerwonych latarni w Azji Południowo-Wschodniej. Widziała, jak w przeszklonym pomieszczeniu dziewczyny szykowały się do pracy – nakładały makijaż, przypinały kolorowe włosy… Każdy przechodzień mógł je oglądać i upatrzyć sobie tę, za której towarzystwo zapłaci. Były jak towar na wystawie sklepowej – prezentowane dla seksturystów z całego świata, którzy tłoczyli się na ulicy. W sobotę wieczorem trójpoziomowy plac w kształcie litery U