Mieszka w jednej z podwarszawskich miejscowości, wynajmuje dom. Już od kilku lat mógłby korzystać ze świadczeń ZUS, ale tego nie robi. – Nie przeszedłem na emeryturę. Nie rozwiązałem umowy o pracę z macierzystym Teatrem Ateneum, by po chwili znowu ją podpisać. Nie chciałem tego czynić. Jestem wciąż na etacie. Załóżmy, że jestem leniwy i chciałem uniknąć tych „formalności”.
W 1902 r., w czasach kiedy monarchia Habsburgów przeżywała ostatnie lata swojej świetności, w cesarsko-królewskim Krakowie zaczęła działać pracownia witraży, którą dwa lata później przejął Stanisław Gabriel Żeleński, starszy o rok brat Tadeusza „Boya”, pisarza, krytyka literackiego, działacza społecznego i zapewne największego tłumacza w historii naszej literatury. Stanisław Gabriel też był prawdziwym twórcą. Architektem, ale
Koncert odbył się 1 stycznia 2026 roku w Złotej Sali Musikverein w Wiedniu, kiedy to za pulpitem dyrygenckim stanął Yannick Nézet-Séguin – jeden z najbardziej rozchwytywanych dyrygentów świata. Kieruje Metropolitan Opera w Nowym Jorku i Philadelphia Orchestra z kontraktem obowiązującym do 2030 roku, a równolegle od lat stoi na czele Orchestre Métropolitain w Montrealu, z
Z takim klasykiem jak „Mayday” jest jak z „Zemstą” Fredry. Znamy to na pamięć, ale zawsze nas śmieszy. W Polsce ten tytuł jest grany aż przez kilkanaście teatrów. Sam widziałem ze trzy różne przedstawienia, ale spektakl w warszawskim Och Teatrze, w reżyserii Krystyny Jandy, jest wyjątkowy, bo w prawdziwie gwiazdorskiej obsadzie. Jeśli ktoś jeszcze nie
W Crazy Horse wszystko zaczyna się na długo, zanim tancerki staną przed publicznością. Już sam proces rekrutacji jest bardzo specyficzny. Jak wyjaśnia Mika Do, najpierw należy wysłać dossier zawierające CV i zdjęcia. Wymagania są bardzo precyzyjne: solidne przygotowanie w tańcu klasycznym, wzrost między 168 a 172 cm, naturalne ciało (bez interwencji chirurga), umiejętności aktorskie i wyróżniająca się osobowość… Podobno co roku zgłasza się ok. 500 chętnych na
Sercem starówki jest Duży Rynek. To wyspa połączona z resztą miasta ośmioma mostami. Na rogu placu i Oude Manhuissteeg stoi kamienica, która nie przypomina tej z czasów artysty. Na ścianie bocznej budynku wisi tabliczka z napisem: „W tym miejscu stał dom o nazwie Mechelen, w którym przyszedł na świat Jan Vermeer”. Informacja nie rzuca się w oczy, bo umieszczono ją na pierwszym piętrze. To jedynie
Gdy Warszawa znajdowała się pod krwawą niemiecką okupacją, na ulicach przeprowadzano łapanki, brakowało podstawowych do życia towarów, Jan i Halina Rajewscy w suterenie okazałej kamienicy przy Nowogrodzkiej 18 otworzyli zakład „Oprawa Obrazów Jan Rajewski”. Mimo warunków tak niekorzystnych do prowadzenia działalności gospodarczej klientów nie brakowało. To samo centrum miasta, gdzie przebywało najwięcej okupantów, jednak wśród klientów zakładu przeważali rodowici warszawiacy. Jak na te wojenne warunki, interes szedł nieźle.
Czerń. Przeciwieństwo światła, najciemniejsza z barw. Kolor początku, który stał się światłem, nazywany „niezrozumianym kolorem”, kojarzony z pustką poprzedzającą stworzenie świata. Wielki, czarny znak zapytania. Czarna straż wszechrzeczy: władcza, radykalna, nieprzenikniona. Od niej wszystko się zaczęło. Poprzedza światło, emituje jego promieniowanie, odbija je, pochłania. Bez niej niczego by nie było: natury, nas samych. Zawiera w
Niewielka uliczka w dolnym Sopocie. W większości znajdują się tu stare, różniące się architektonicznie przedwojenne kamienice. W głębi ogrody. Cicho i spokojnie. W jednym z tych zabytkowych domów ma pracownię na drugim piętrze. Wielkie pomieszczenie, duże okna, stół i narzędzia do pracy. Mnóstwo pędzli. – Kiedyś w budynku obok mieścił się Państwowy Instytut Sztuk Plastycznych. To słynna XIX-wieczna Willa Bergera. Mieszkali tam profesorowie. Tu, na parterze,
We wtorek 18 listopada nowojorski oddział domu aukcyjnego Sotheby’s zorganizował aukcję 24 prac z kolekcji Leonarda A. Laudera, spadkobiercy kosmetycznego imperium Estée Lauder, który zmarł w czerwcu tego roku w wieku 92 lat. Podczas aukcji sprzedano kilka innych dzieł Gustava Klimta, w tym Kwietną łąkę (ok. 1908) za 86 mln dolarów oraz Leśne zbocze w Unterach am Attersee (1916) za 68,3 mln dolarów, a