R E K L A M A
R E K L A M A

Miłość, Montmartre i Gershwin. Jazz pod paryskim niebiem

Jest najwybitniejszym polskim choreo grafem, z ogromnym doświadczeniem, dorobkiem i uznaniem. Niegdysiejszy solista Polskiego Teatru Tańca Conrada Drzewieckiego. Pracował ze znakomitymi zespołami Ameryki, Azji, Europy i Australii. Laureat nagród, kawaler orderów. Krzysztof Pastor. Od 2009 roku dyrektor baletu Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.

Zbiorowa scena finałowa / fot. Miłosz Budzyński

Twórca poszukujący,

łączący style i techniki, doskonale czujący publiczność, jej potrzeby i skalę pojmowania języka tańca. Najnowsza premiera, która 28 marca odbyła się na scenie Opery Nova w Bydgoszczy, owocuje wszystkim, co składa się na artystyczną pozycję Pastora. „Amerykanin w Paryżu” do muzyki George’a Gershwina jest nie tylko kolejnym dowodem żywotności tej muzyki, ale i nawiązaniem do jednego z najważniejszych emblematów kultury masowej XX wieku, jakim był zekranizowany w 1951 roku musical pod tym samym tytułem, wyreżyserowany przez Vincente Minnellego z librettem Alana Jaya Lernera. Pastor, choreograf bydgoskiego przedstawienia, oparł opowieść na scenariuszu filmu, ale wyraził go wyłącznie muzyką i tańcem.

Jak wypadła najnowsza próba przywołująca kultowy film i jego postacie? Szczególnie że byli kiedyś krytycy musicalu (otrzymał osiem nominacji i sześć Oscarów!), którzy uważali, że film Minnellego jest jednym z najbardziej przereklamowanych dzieł w historii kina. Opowieść, muzycznie osnuta na europejskich doświadczeniach Gershwina z lat 20. XX wieku, przedstawia amerykańskiego żołnierza Jerry’ego, który – zdemobilizowany po pierwszej wojnie światowej – pozostaje w Paryżu, by spełnić marzenia i zostać malarzem.

Subskrybuj angorę
Czytaj bez żadnych ograniczeń gdzie i kiedy chcesz.


Już od
22,00 zł/mies




2026-03-09

Henryk Martenka