Przymusowa sprzedaż zadłużonego lokalu
Mieszkam w bloku, który stanowi wspólnotę mieszkaniową. We wspólnocie są dwa mieszkania z dużym zadłużeniem. Jedno z mieszkań ma już komornika, ale ściągana kwota nie pokrywa nawet bieżącego czynszu, więc dług stale się zwiększa. Mieszkają tam trzej mężczyźni: ojciec emeryt, syn niepełnosprawny i drugi syn – zdrowy mężczyzna, który podobno czasami pracuje dorywczo. Nie podejmuje oficjalnej pracy, bo boi się komornika, zresztą większość finansów przeznaczana jest na alkohol. W drugiej rodzinie toczy się sprawa spadkowa, też na koszt wspólnoty. Prawdopodobnie po jej zakończeniu będzie wdrożona sprawa komornicza. W tzw. czynszu znajduje się opłata za zużytą wodę, centralne ogrzewanie, fundusz remontowy i eksploatacyjny. Wszystkie te koszty ponoszą inni mieszkańcy. Co jeszcze może zrobić wspólnota w celu naprawienia tej sytuacji? – Anna Kozłowska (e-mail)
Jeśli nie ma innej możliwości odzyskania długotrwałych zaległości, pozostaje wystąpienie z powództwem, o jakim mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. „O własności lokali” (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1048). Zgodnie z jego treścią, „jeżeli właściciel lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat, (…) wspólnota mieszkaniowa może w trybie procesu żądać sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z nieruchomości”. Wytoczenie opisanego wyżej powództwa jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu, zatem musi być poprzedzone uchwałą większości właścicieli lokali we wspólnocie o wyrażeniu zgody na taki krok (art. 22 ust. 3 pkt 7 ww. ustawy). Sądem miejscowo właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd miejsca położenia lokalu natomiast rzeczowo właściwym jest sąd okręgowy, gdy wartość lokalu przekracza 75 000 zł, lub rejonowy, gdy jest ona niższa.
Okresowa kontrola systemu ogrzewania lub systemu klimatyzacji
Od kilku miesięcy mieszkam w domu jednorodzinnym ogrzewanym gazem za pomocą kotła. Czy muszę zlecić kontrolę systemu ogrzewania i klimatyzacji? Nie mam zamontowanej klimatyzacji. Co obejmują te kontrole? – Ryszard Borkowski (e-mail)
Obowiązek przeprowadzenia kontroli zależy od mocy nominalnej systemu ogrzewania i klimatyzacji. Na podstawie art. 23 ust. 1 znowelizowanej od 28 kwietnia 2023 r. ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. „O charakterystyce energetycznej budynków” (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 497 z późn. zm.), „właściciel lub zarządca budynku poddaje budynki w czasie ich użytkowania okresowej kontroli w zakresie systemu ogrzewania lub systemu klimatyzacji, polegającej na: 1) sprawdzeniu stanu technicznego systemu ogrzewania, z uwzględnieniem efektywności energetycznej źródeł ciepła oraz dostosowania ich mocy do potrzeb użytkowych: a) co najmniej raz na 5 lat – dla kotłów o nominalnej mocy cieplnej od 20 kW do 100 kW, b) co najmniej raz na 2 lata – dla kotłów opalanych paliwem ciekłym lub stałym o nominalnej mocy cieplnej większej niż 100 kW, c) co najmniej raz na 4 lata – dla kotłów opalanych gazem o nominalnej mocy cieplnej większej niż 100 kW, d) co najmniej raz na 3 lata – dla źródeł ciepła niewymienionych w lit. a-c, dostępnych części systemu ogrzewania lub połączonego systemu ogrzewania i wentylacji, o sumarycznej nominalnej mocy cieplnej większej niż 70 kW; 2) ocenie efektywności energetycznej, co najmniej raz na 5 lat: a) dostępnych części systemu klimatyzacji o nominalnej mocy chłodniczej większej niż 12 kW, b) połączonego systemu klimatyzacji i wentylacji o sumarycznej nominalnej mocy chłodniczej większej niż 70 kW”.
Jeśli maksymalna nominalna moc kotła grzewczego jest mniejsza niż 20 kW, system ogrzewania nie podlega ww. kontroli, czyli ocenie jego sprawności i doboru wielkości źródła ciepła do wymogów grzewczych budynku oraz zdolności systemu ogrzewania do optymalizacji działania. Kontrola systemu klimatyzacji obejmuje ocenę sprawności tego systemu i doboru jego wielkości do wymogów chłodzenia budynku oraz zdolności systemu klimatyzacji do optymalizacji działania w typowych warunkach jego użytkowania lub eksploatacji. Ponadto nie dokonuje się kontroli (art. 23 ust. 6 pkt 1) systemu ogrzewania oraz systemu klimatyzacji w budynkach mieszkalnych wyposażonych w systemy automatyki i sterowania umożliwiające: a) stałe monitorowanie elektroniczne dokonujące pomiarów sprawności systemu ogrzewania, połączonego systemu ogrzewania i wentylacji, systemu klimatyzacji lub połączonego systemu klimatyzacji i wentylacji i informujące właścicieli lub zarządców budynków o spadku sprawności tych systemów i potrzebie ich konserwacji, naprawy lub wymiany oraz b) skuteczne sterowanie w celu zapewnienia optymalnego wytwarzania, dystrybucji, magazynowania i wykorzystywania energii.
Nie dokonuje się także kontroli systemu ogrzewania oraz systemu klimatyzacji w budynkach wyposażonych w systemy techniczne umożliwiające analizę porównawczą efektywności energetycznej budynku i wykrywanie utraty efektywności systemów m.in. ogrzewania czy klimatyzacji, a także informowanie właściciela lub zarządcy budynku o możliwościach poprawy efektywności energetycznej: a) objęte umową o poprawę efektywności energetycznej, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, b) obsługiwane przez operatora urządzeń lub sieci, podlegające monitorowaniu wyników przez tego operatora. Nie dokonuje się ponownej kontroli w zakresie oceny doboru wielkości źródła ciepła, gdy od czasu przeprowadzenia takiej kontroli nie dokonano zmian w systemie ogrzewania lub połączonym systemie ogrzewania i wentylacji lub zmian w charakterystyce energetycznej budynku (art. 23 ust. 3 ww. ustawy) – tak samo jest w przypadku systemu klimatyzacji.
Strefa zamieszkania
Czym jest „strefa zamieszkania” w ruchu drogowym? – Anna Dobrowolska (e-mail)
Zgodnie z definicją zawartą w ustawie Prawo o ruchu drogowym (art. 2 pkt 16) strefa zamieszkania to „obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi”.
Wjazd do strefy zamieszkania jest oznaczony niebieskim znakiem informacyjnym D-40, przedstawiającym dom, pojazd i dwie białe postacie grające w piłkę. Koniec tej strefy wskazuje znak D-41, przedstawiający przekreślony znak D-40.
