Pojęcie sacrum, choć wymyślone w XX wieku przez Francuza Emila Durkheima, towarzyszy człowiekowi jako stan jego ducha od pradziejów. To znaczy od chwili, gdy człowiek uznał, że dla zrozumienia świata, a konkretnie do zrozumienia tego, co niezrozumiałe, potrzebuje pojęć, które objaśnią mu to, co kreuje jego lęk i wyjaśni zjawiska uznawane za nadprzyrodzone. Z sacrum
Zaczyna się tak: Załóżmy na moment, że katolicyzm jest od wielu stuleci martwy, zaś tradycja powiązana z jego kultem zginęła. Jedyne, co po nim pozostało, to katedry – wspaniałe, monumentalne budowle, pozostałości starej wiary, dziś zupełnie niezrozumiałe, nieme i opuszczone (…) odnosi się to do wszystkich pięknych kościołów we Francji, a jak wiemy, są ich
Ania Rusowicz: „Na końcu jest wybaczenie” Ania Rusowicz (42 l.) w poruszającym wywiadzie dla VIVY! po raz pierwszy opowiada o swojej drodze do odnalezienia siebie – o samotności, depresji, duchowej przemianie i sile intuicji. Artystka podkreśla, że życie, które prowadzi, jest częścią większego planu, a trudne doświadczenia można przekuć w coś dobrego. – Los rozdaje karty, którymi gramy. Nie zawsze są to asy. Musimy nauczyć
Z danych wynika, że w Eucharystii uczestniczy dziś mniej niż 30 proc. Polaków, a zaledwie około 14 proc. uczestników mszy przystępuje do komunii świętej. To dramatyczny spadek w porównaniu z latami 80., kiedy kościoły były pełne. Coraz więcej osób pojawia się w świątyniach „z obowiązku”, traktując religię bardziej jako element tradycji niż autentyczną wiarę. Dr
Sekularyzacja po polsku W badaniach prof. Joerga Stolza z Uniwersytetu w Lozannie, opublikowanych w „Nature Communications”, prześledzono zmiany w podejściu do religii w różnych grupach wiekowych. Wyniki pokazują, że globalnie młodsze pokolenia są mniej religijne niż starsze. Polska wyróżnia się jednak tym, że różnice pokoleniowe w poziomie religijności są tu największe. Dzieje się tak zarówno
– Nie zapisujcie dzieci na historię! – zawołali drukowanymi literami starzy kawalerowie. – To szkodliwe i zbędne. Dzieciarni wystarczą żywoty świętych! – Zwolnijcie – wołali dalej pasterze – dzieci z geometrii, bo Euklides nie był rzymskim katolikiem, tylko greckim bezbożnikiem! – wreszcie: – Zakażcie im geografii, to czysta demoralizacja! Czy mają usłyszeć herezję, że ziemia jest kulą i nie dźwigają jej żółwie…
– Pana dzieci będą uczęszczały w szkole na lekcje edukacji zdrowotnej? – Oczywiście, i bardzo się z tego cieszę. Nakłaniam innych rodziców, by wysyłali swoje dzieci na te zajęcia. – Nie ma pan żadnych wątpliwości?
Wróćmy na chwilę do Polski. Mój ojciec Jan od małego mieszkał w Świebodzinie. Podobnie jak jego brat Aleksander. Jan po liceum pojechał w wielki świat do Warszawy. Olek został w rodzinnym mieście. Mieszkał w bloku, jakich tysiące w Polsce. Wieczorem siadał na balkonie, zapalał papierosa i patrzył w dal. Tak minęło 30 lat. Aż pewnego dnia zobaczył Chrystusa. Stał daleko. Miał rozłożone ramiona i spokojnie patrzył
W epoce błyskawicznych wiadomości jest jeszcze miejsce, gdzie tradycyjny list ma realną siłę i żywe znaczenie. Od kiedy ogłoszono wybór nowego papieża, do Stolicy Apostolskiej nieprzerwanie płyną słowa. Czasem są to pocztówki, czasem kilkustronicowe epistoły, ale najczęściej zwykłe, ręcznie zapisane kartki papieru, które mówią więcej niż setki komentarzy online. Piszą dzieci i piszą dorośli. Wierzący i wątpiący. Wspólna jest potrzeba kontaktu.
„Las bez nas” Las zawsze nasz! W ANGORZE nr 23 zamieszczono rozmowę pt. „Las bez nas” z Panią Natalią Wysocką reprezentującą Protest Branży Drzewnej. Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem, ale wymieniona organizacja obrała sobie za cel obronę firm zajmujących się pozyskiwaniem drewna w lasach. Wymienione PBD znalazłem też w internecie. Główny atak Protestu zaprezentowany też