Pamiętniki nestorki rodu
„Koniec wojny. Ten czas ciężkich zmagań przez pięć długich lat koi nadzieja i oczekiwanie powrotu do utraconego domu własnego” – tak wita Autorka rok 1945. Rok nadziei, który rozpocznie też czas determinizmu całego pokolenia. Walki o przetrwanie, próbę odbudowania przedwojennego status quo, walki o rodzinę, wykształcenie, pracę.
Nestorka rodu, Zofia Skąpska, w obszernych pamiętnikach mimowiednie kreuje się na głowę rodu. Opisując losy swej licznej rodziny – jako jedyna trzymająca wszystkie biograficzne nici w ręku i pieczołowicie dbająca o rodzinne relacje – w naturalny sposób stała się jej głową, matriarchą, a może i matriarchinią, bo poznając inteligencję, aspiracje, osobowość i kulturę Autorki, bez przesady nazwać ją można monarchinią rodu, co w połączeniu z matriarchą daje ten pięknie brzmiący neologizm.
Subskrybuj
