Te cztery nieszczęsne formacje łączy jedno, ale uzasadnia mój felieton: głosowałem na nie, stając się jednym z wielu, których głosy umożliwiły ludziom spoza galerii woskowych figur politycznych, od lat okupujących uwagę, wejście do polityki i pozwoliły zmierzyć się z materią, która nie jest tego warta. Jak zawsze w przypadku partii opartej na liderze, a nie
Ojciec Ferdynanda, 64-letni Karol Habsburg, głowa Domu Habsbursko-Lotaryńskiego składającego się z około 600 członków rodziny, nie protestuje, gdy mówi się do niego „cesarska wysokość”. Do rodowego zakonu, Orderu św. Jerzego, należą czołowi politycy i menedżerowie austriaccy oraz niemieccy. To im, przyodzianym w czarne peleryny, wolno zwracać się tak do Karola. Konserwatywny zakon (bez żydów, muzułmanów,
Tyle że piłkarze są jacy są (co widać po sukcesach), więc nie pomyśleli, że rżną gałąź, na której siedzą, natomiast koalicjanci zachowali czujność i uniknęli zguby, która czekałaby ich, gdyby opaskę drużyny rządowej przejął kto inny. Mimo tej różnicy i jednych, i drugich łączy poczucie, które posłanka Mucha nazwała uczenie „samozajebistością”. Nie wiecie, co to?
Hierarchowie nie wyciągają z tego żadnych wniosków, obwiniając o odpływ wiernych liberalne media i nowoczesny styl życia albo wymyśloną przez siebie lewacką ideologię, która według nich ma zniszczyć nasz kraj. Pielgrzymki rodzin Radia Maryja, akty zawierzenia różnych instytucji oraz inne manifestacje wiary wykorzystywane dla umocnienia kapitału politycznego na stałe wpisały się w krajobraz polskiego życia