Podstawą tego dania są kawałki mięsa: wołowiny, cielęciny, jagnięciny, dziczyzny czy drobiu, choć smakosze sięgają również po bardziej egzotyczne gatunki, takie jak mięso antylopy lub kangura. Ragout przyrządza się także z ryb i owoców morza, a nawet z warzyw. W garnku mogą znaleźć się ziemniaki, fasola, grzyby leśne lub pieczarki i wiele innych składników, które
Mięsne kulki w cieście nawiązują do pierożków popularnych w Europie Wschodniej. Najbliżej im do pielmieni z mięsnym farszem, tradycyjnie kojarzonych z Syberią. Z kolei w kuchni ukraińskiej szczególne miejsce zajmują wareniki, które mogą mieć zarówno słodkie, jak i wytrawne nadzienie. Choć każda z tych potraw ma własną historię i własny sposób przygotowania, wszystkie pokazują, jak
W Charentes, krainie leżącej na mapie poniżej Bretanii, a powyżej Akwitanii i Bordeaux, a więc nad Atlantykiem, podają golonkę, ale… cielęcą. Do jej gotowania dodają mnóstwo warzyw, w tym czosnek, pora, marchewkę i pomidory. No i dolewają miejscowy trunek. Koniakiem nazwać go nie można, bo to nie Cognac, więc nazwijmy go brandy. To bardzo francuska nazwa, pamiętająca czasy Wilhelma Zdobywcy, który przecież Francuzem nie był, lecz jedynie przybyszem z Normandii. Potem
Bez względu na drobne odstępstwa od zazwyczaj bardzo rygorystycznie przestrzeganych receptur, blanquette w każdej odsłonie pozostaje klasycznym daniem „tradycyjnej kuchni francuskiej”. Dlatego do „blanquette de veau” dodaje się czasem określenie ŕ l’ancienne, czyli „na starodawną modłę”. Sama „kuchnia tradycyjna” bywa zresztą synonimem tego, co na całym świecie znane jest jako grande cuisine – „wielka kuchnia”, rzecz jasna francuska. Jej kanony ustalił na przełomie XIX i XX wieku Auguste Escoffier, największy mistrz w
Połączenie wieprzowiny i drobiu to ciekawa odmiana od klasycznych kotletów. Z jednej strony mamy dobrze znany smak schabowego, z drugiej – delikatniejsze mięso z kurczaka. Razem tworzą spory, chrupiący z zewnątrz i soczysty w środku kotlet, który zdecydowanie nie wygląda jak zwykły obiad.
Omlety dają wiele możliwości, ponieważ można przygotować je zarówno na słodko, jak i na słono. W wersji wytrawnej dobrze komponują się z warzywami, serem czy wędliną, natomiast słodkie omlety świetnie smakują z owocami i różnego rodzaju dodatkami. Dzięki temu można łatwo dopasować je do swoich upodobań i przygotować na śniadanie, podwieczorek, a nawet lekki obiad.
Prawie, bo na alzackich stołach karp wciąż jest mile widziany. W Paryżu można go było dostać jedynie w sklepach ze specjałami chorwackimi albo jako… chińską odmianę karpia. Ta ostatnia była wyjątkowo trudna do zjedzenia – miała tyle ości, że można by z nich zrobić widły do zbierania skoszonej trawy. W Alpach nie jadano ryb morskich – chyba że zimową porą, gdy miejscowe jeziora i rzeki były
Możemy wybierać spośród różnych odmian tego warzywa, choć w sklepach i na targowiskach najczęściej spotykamy cukinię zieloną i żółtą. Młode owoce mają delikatną skórkę i miękki miąższ, dzięki czemu nie wymagają skomplikowanej obróbki. Co ciekawe, cukinia należy do rodziny dyniowatych i botanicznie jest owocem, choć w kuchni traktujemy ją jak warzywo. Jest również „lekkim” produktem: 100 g surowej cukinii dostarcza tylko około 17 kcal. Znajdziemy w niej potas, witaminę C
Sernik od lat jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych deserów w naszym kraju. W Polsce przygotowuje się go na wiele sposobów – od tradycyjnego krakowskiego, poprzez wiedeński, aż po lekkie serniki na zimno. Te ostatnie szczególnie dobrze sprawdzają się latem, kiedy zamiast ciężkich ciast mamy ochotę na coś chłodnego i delikatnego.
Mięso do tego dania musi być najlepsze z najlepszych – pozbawione tłuszczu, żył i wszelkich zakłóceń, które mogłyby odebrać mu szlachetność. Tniemy je wzdłuż na kawałki długości około siedmiu centymetrów, owijamy w folię i wkładamy na godzinę do lodówki. Stwardnieje, dzięki czemu łatwiej pokroić je na cieniutkie plasterki. Z rybą postępujemy podobnie: myjemy, filetujemy, wyjmujemy ości, chłodzimy i dopiero wtedy kroimy.