Odsłanianie prawdy, odzieranie z utrwalanego przez lata mitu ludzi znanych, uznanych, podziwianych zawsze jest bolesne, trudne do przełknięcia. W tym wypadku szczególnie, gdyż dotyczy kardynała Karola Wojtyły, przyszłego papieża – osoby NIETYKALNEJ i dla zdecydowanej większości Polaków – świętej już za życia!
W poniedziałek 13 marca minie 10. rocznica pontyfikatu papieża Franciszka. Nie mnie oceniać jego misję, ale jako religijny i moralny przywódca blisko półtora miliarda katolików Franciszek zawodzi kolejny raz. Jak uczy Biblia, Bóg człowieka poddaje próbom, z których można wyjść godnie albo nie. Poddany próbie dobra i zła Franciszek dowodzi, że nie rozróżnia tych pojęć.
Sejm przyjął w czwartek uchwałę, w której Jan Paweł II został nazwany „najwybitniejszym Polakiem w historii” i „najwybitniejszym z ojców niepodległości Polski” atakowanym „materiałami, których nie odważyli się wykorzystać nawet komuniści”. „Nie pozwolimy zniszczyć wizerunku człowieka, którego cały wolny świat uznaje za filar zwycięstwa nad imperium zła” – czytamy w uchwale przegłosowanej głównie przez posłów
13 marca 2013 roku, drugiego dnia konklawe odbywającego się po rezygnacji Ratzingera, do Watykanu wtargnęła latynoska rewolucja. To był odpowiedni moment, bo nie dało się dłużej przytrzymywać drzwi szafy XXI wieku, z której wypadały kolejne trupy Kościoła: pedofilia kleru, utrzymywanie związków seksualnych, karierowiczostwo, trefne osobiste portfele i niegospodarność majątkiem Kościoła oliwionym przez wiernych, wreszcie problemy
Hugo Molina to dwuletni chłopiec, który wygrał piątą edycję hiszpańskiego „Mam talent”. Tym samym został najmłodszym zwycięzcą w historii tego talent show. Chłopczyk wszedł na scenę ze swoim tatą Manuelem Jesusem, który przedstawił synka i opowiedział o nim kilka słów. Gdy rozbrzmiała muzyka znana z Semana Santa, czyli hiszpańskich obchodów Wielkiego Tygodnia, Hugo chwycił pałeczki