– Nie znałam tego faceta, nigdy go nawet nie widziałam – relacjonuje tę noc kobieta. – Zdziwiłam się, ale po chwili pomyślałam, że najlepiej będzie, jeśli to zmilczę i zablokuję numer nadawcy. Tak zrobiłam, ale w ciągu kolejnych godzin dostałam z innych numerów całą serię „selfie”: zdjęć i filmów tego samego faceta. I podpis: „Cześć
Olek mieszkał z mamą i dwiema siostrami w kamienicy w centrum miasta. Był uczniem klasy maturalnej technikum, marzył, żeby zostać spawaczem światłowodów i zdobywał kolejne certyfikaty, by przygotować się do przyszłej pracy w zawodzie. Jego ojciec zmarł, gdy chłopak miał zaledwie dziesięć lat, więc od tego czasu całkowitą opiekę nad trójką dzieci przejęła samotnie mama,
– Postawa Katarzyny G., świadcząca o ślepocie moralnej, braku empatii i skrupułów, powinna się spotkać z adekwatną reakcją prawną – uzasadniała wyrok sędzia Emilia Dolińska z płockiego Sądu Okręgowego. I szczegółowo opisywała zachowanie matki Bartosza G. podejrzanego o zamordowanie 16-letniej Mai Kowalskiej z Mławy. W skrócie: pozwana robiła wszystko, by zbudować i utrwalić fałszywy obraz
Jej jedyne tłumaczenie: „Wnoszę o odroczenie terminu na czas nieokreślony, do czasu ekstradycji syna Bartosza z uwagi, iż obecnym moim tymczasowym miejscem zamieszkania jest Grecja”. Zwłoki porzucono w krzakach 17-letni Bartosz G. wyjechał z mazowieckiej Mławy do Grecji w ramach wymiany szkolnej dosłownie kilka dni po zaginięciu 16-letniej Mai. Wcześniej zdążył się jeszcze zobaczyć ze
Olga Zawiruhka przyjechała do Polski z partnerem i dwójką dzieci 10 lat temu. Z polskimi korzeniami bez trudu uzyskała obywatelstwo i znalazła pracę. Szlaki przetarła jej mama – Halina, która do naszego kraju przyjechała 25 lat temu i wzięła ślub z Polakiem. – Po kilku latach „poszliśmy na swoje” – opowiada Olga. – Kupiliśmy na
Sportowy mercedes wyrósł jak spod ziemi. Ja się cofnąłem, Arek próbował odskoczyć na chodnik, ale było za późno. Chłop 100 kilo wagi i dwa metry wzrostu uderzył z impetem w przednią szybę auta, a siła zderzenia odrzuciła go na kilkanaście metrów. – Usłyszałem o wypadku brata i popędziłem do szpitala – mówi Mariusz Wojtas, brat
– Witamy na pokładzie „Jana Heweliusza” – uśmiechnięty ochmistrz Edward Kurpiel kłania się kobietom wchodzącym do ciasnego pokoiku biura spółki „EuroAfrica”, kontenerowej budy stojącej na nabrzeżu świnoujskiego portu. Barbara Zaborska, kierowniczka linii promowych „EuroAfrica”, z ulgą stawia na podłodze dwie torby podróżne. Agnieszka Goldmann, zastępca dyrektora spółki, sięgnęła ręką do guzików swego eleganckiego płaszcza: –
W sobotę 19 lipca rano przygotowania do urodzin syna były na ukończeniu, pozostał tylko odbiór tradycyjnego opłatka na jubileuszowy tort. Aby zyskać trochę na czasie, 35-letni Piotr Oramus wypożyczył stojącą przed blokiem seledynową elektryczną hulajnogę. Uruchomił internetową aplikację, zapłacił i ruszył. – Kilometr dalej minąłem kiosk koło bloku mojej mamy i tu… urywa się moja
Pod koniec drugiej wojny światowej, kiedy powstawała Organizacja Narodów Zjednoczonych, zastanawiano się, w jaki sposób rozwiązać problem palestyński, żeby obie nacje bliskowschodnie mogły żyć we własnych państwach bez pretensji i szkód terytorialnych. Przedstawiciel Polski w ONZ, ekonomista światowej rangi Oskar Lange, który przyjaźnił się z Pruszyńskim w czasach, gdy obaj studiowali na Uniwersytecie Jagiellońskim, przypomniał
Dziś są emerytami po osiemdziesiątce. Niezwykle cisi i spokojni, nieodwiedzani niemal przez nikogo, a grzeczne „dzień dobry” to cały ich kontakt z sąsiadami. Kiedyś, kiedy mieszkała z nimi Mirelka, było trochę inaczej, bo nastolatka wnosiła wigor: hasała z innymi dzieciakami po podwórku, właziła z Izą, wnuczką sąsiadki z przeciwka, na drzewa i czasem zapędzić ją