– Dlaczego chciał pan zostać sędzią Trybunału Konstytucyjnego? – Po doświadczeniach ostatnich lat wiem dobrze, że mamy olbrzymi kryzys w państwie. Nie działa Trybunał Konstytucyjny, jeden z podstawowych bezpieczników demokracji. W związku z tym obywatele nie są bezpieczni, dlatego mój wybór na sędziego traktuję jako wielką misję przywracania Trybunału Konstytucyjnego narodowi. Trudną, ale podjąłem się
– Jeszcze dwa miesiące temu Polacy nie tylko nie wiedzieli, że jesteśmy liczącym się producentem helu, ale wielu nie słyszało nawet o takim pierwiastku. Jednak gdy po irańskich atakach Katar zmniejszył produkcję helu o 14 proc., nie tylko Polska, ale prawie cały świat przypomniał sobie o jego znaczeniu. – Przez lata dostawy helu z Bliskiego
– „New York Times” przyznał pani tytuł najlepszej aktorki XXI wieku. Zagrała pani w ponad 160 filmach. Czy wciąż udaje się pani zachować ten sam entuzjazm? – Uwielbiam pracować! Nigdy nie czułam się wypalona czy zblazowana, może dlatego, że zawsze wybierałam reżyserów i scenariusze, które otwierały przede mną nowe światy. Nigdy nie lubiłam się powtarzać
1. Zacznę od pewnej prowokacji: według prof. Noama Chomsky’ego AI nie tworzy niczego, a mając do dyspozycji całą wiedzę ludzkości, kopiuje tylko istniejące już prace artystów oraz naukowców i zmienia je, omijając przy tym prawa autorskie. Profesor wnioskuje, by przestać „to coś” nazywać sztuczną inteligencją, lecz tym, czym jest, czyli oprogramowaniem plagiatorskim, bo to największa
– Sejm wybrał sześcioro sędziów Trybunału Konstytucyjnego, ale tylko dwoje złożyło do tej pory ślubowanie. – Bardzo krytycznie oceniam postawę prezydenta Karola Nawrockiego. Umożliwił odebranie ślubowania jedynie od dwóch legalnie wybranych sędziów. Nie wiadomo, jaka będzie decyzja co do pozostałych czterech. Nie przekonują mnie argumenty przedstawione przez Kancelarię Prezydenta i PiS, a było ich sporo.
– Słuchaj, zacznijmy od samego początku, bo to brzmi jak scenariusz mocnego kina akcji. Jak to się w ogóle stało, że polski dziennikarz śledczy wsiadł do samolotu, przeleciał na drugi koniec świata i wszedł do jednego z najcięższych więzień globu – La Picota? – Jeśli chodzi o tę dramatyczną stronę, to po prostu przez dużą
„Autentyczność” i „prawdziwość” to przecież odzieranie z tych wszystkich sreberek, jakimi otaczają nas kultura czy dobry obyczaj, i wydobywanie na powierzchnię tego, co jest jakoś pierwotne i nieskażone żadnymi korektami. W wywiadzie, jakiego udzielił Kanałowi Zero Robert Górski, świetny satyryk, a co za tym idzie bystry obserwator, uwagę zwraca – takie na półserio rzucone – spostrzeżenie, że Karol Nawrocki
– Ze wstępu do pana książki wynotowałem sobie zdanie: „Iran to nie Irak”. Dlaczego nam, Europejczykom, to rozróżnienie wciąż sprawia taką trudność? – Nie mam pojęcia, choć zakładam – i dlatego napisałem o tym tak wprost – że to wciąż jest region dla wielu odległy. Do niedawna nie wszystkich on interesował. Nazwy Iran i Irak są do siebie łudząco podobne, różnią się zaledwie jedną literą,
– Ożywioną dyskusję, i to na całym świecie, wywołała eutanazja, której poddała się w marcu młoda Hiszpanka Noelia Castillo Ramos. – To porażka człowieczeństwa. Socjologowie, którzy zajmują się fenomenem śmierci, odchodzenie człowieka badają interdyscyplinarnie i wyraźnie wskazują na medykalizację. Charakterystyczne dla naszej epoki jest to, że procedury medyczne przejmują kontrolę nad umieraniem i wycinają wszelkie