– Wróciłeś z festiwalu Filmowego w Cannes. Jak wrażenia? – Za mną wspaniały tydzień. Uczestniczyłem w przepięknym święcie kina. A czerwony dywan i to, kogo można na nim spotkać, to temat na osobną opowieść (śmiech). – Paweł Pawlikowski został nagrodzony Złotą Palmą za reżyserię filmu „Ojczyzna”. Jak na ten obraz reagowała publiczność? – Ludzie wychodzili z sali ewidentnie poruszeni.
– Czym najbardziej zaimponowała pani Maja Chwalińska? – Umiejętnością chłodnej analizy sytuacji na korcie. Maja Chwalińska zaimponowała niezwykłą dojrzałością emocjonalną. Warto wierzyć w siebie.
– Dług publiczny sektora instytucji rządowych i samorządowych przekracza 2,3 bln zł, co stanowi ok. 60 proc. PKB. Deficyt budżetowy wyniesie 271,7 mld zł. Jednocześnie polskie firmy w marcu zanotowały wzrost sprzedaży, w tym ponad 9-procentowy w sektorze wytwórczym. Można więc powiedzieć za Lechem Wałęsą, że jest dobrze, ale nie beznadziejnie. – Te wszystkie parametry są ważne, ale nie oddają prawdziwego
– Akcja twojej najnowszej powieści „Symultana” dzieje się w 1956 roku. To czas, który w podręcznikach historii jawi się jako moment wielkiej odwilży i entuzjazmu, ale ty w swojej książce oraz w posłowiu kreślisz obraz znacznie bardziej złożony, pisząc o wszechobecnym mroku, chuliganach i nadziei. Dlaczego akurat ten konkretny moment wydał ci się idealnym tłem
– Czy rodząc się, widzimy świat tak samo jak dorośli? – Początkowo obraz ten jest nieostry i odwrócony do góry nogami, z czego oczywiście nie zdajemy sobie sprawy. Właściwa orientacja ustala się później poprzez interakcje ze światem, kiedy dziecko sprawdza wszystko dotykiem lub w inny sposób komunikuje się z otoczeniem. – W jaki sposób następuje ta zmiana?
– W ostatnich dniach zdobył pan kolejne ośmiotysięczniki i zjechał pan z nich na nartach. Gratulacje. – Dziękuję. Znalazł mnie pan w bazie pod Mount Everestem. Nie mam na nic czasu, z odpoczynkiem słabo, bo zostawiłem sprzęt w górach i musiałem dzisiaj wcześnie rano pójść po niego. Jestem tutaj sam, a wymagań od razu dużo. Trzeba wysłać zdjęcia, odpalić kamerę, przygotować materiały, a szczerze
– Bitcoin, tak jak wszystkie kolejne kryptowaluty, został stworzony po to, żeby banki centralne i fiskus nie mogły kontrolować każdego naszego finansowego kroku. Limity gotówkowe, pieniądz cyfrowy – to wszystko elementy coraz bardziej opresyjnych państw, które chcą mieć nad nami pełną kontrolę. Ktoś, kto inwestuje w kryptowaluty, podejmuje ryzyko. Może wiele zyskać i wiele stracić.