– Ma pani za sobą wieloletnią karierę aktorską we Francji i wiele nagród, w tym dwa Cezary. Co wydaje się najważniejsze, kiedy spogląda pani wstecz? – Skończyłam Conservatoire de Paris. To szkoła teatralna, ucząca, że w naszym zawodzie trzeba wciąż próbować, ale jednocześnie pozostawać sobą, nie zgubić się. W młodości byłam dość pasywna i dryfowałam tak, jakbym posiadała niewyraźne kontury. Nie wiedziałam dobrze, kim jestem. Aktorstwo
Tag: wywiad
Młodzież wychowuje siebie nawzajem. Rozmowa z GRAŻYNĄ SIWIK
– Czy bycie harcerzem może być niebezpieczne? – Harcerstwo ma uczyć samodzielności. Młodzi ludzie wśród rówieśników pokonują różne bariery własnych ograniczeń. Samotne noce w szałasie, rozpalanie ognia, nocne podchody, budowanie obozowiska. To wszystko znamy z własnego życia, bo w ten sposób harcerze uczą się współpracować, ale też działać w pojedynkę. To jedna z istot skautingu.
Lider jest dla nas, nie my dla lidera! Rozmowa z dr KATARZYNĄ CICHOS
– Czego brakuje polskiej polityce? – Przede wszystkim liderów. Autentycznych, faktycznych, którzy nie budują swojej pozycji w oparciu o emocje, ale w oparciu o własne doświadczenie i profesjonalizm. Liderów zdolnych do współpracy, budowania kreatywnego zespołu, a jednocześnie takich, którzy mają odwagę wzięcia odpowiedzialności za strategiczne reformy, a nie tylko zarządzanie państwem. Według mnie to, co
Cena współrządzenia. Co dalej z Hołownią i jego partią?
– Jedna z żelaznych zasad w politologii mówi, że gdy dwie partie o podobnym programie i elektoracie zawrą koalicję, ale jedna z nich jest znacznie większa od drugiej, to mniejsza jest skazana na porażkę albo nawet likwidację. – Takie są reguły gry i jeśli ktoś ich nie rozumie, to nie powinien zajmować się polityką. – To dlaczego Polska 2050 weszła w koalicję z Platformą
Prof. Stefan Niesiołowski. Byłem romantykiem
Stefan Niesiołowski to postać doskonale znana każdemu, kto śledzi polską scenę polityczną – nie tylko jako działacz opozycji z czasów PRL, ale również jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych i charakterystycznych polityków ostatnich dekad. Znany z bezkompromisowych wypowiedzi i ostrych ocen, potrafił wzbudzać skrajne emocje.
Rozmowa z Kamilem Majchrzakiem. „Ostatnie lata były walką”
– W turnieju na trawiastych kortach Wimbledonu zebrał pan wiele pochwał. – Ciągle schodzą ze mnie emocje, dużo się dzieje, wzrosło zainteresowanie, a to jednak dla mnie coś nowego. Czerpię radość z tego, co wydarzyło się w Londynie, zadowolenie łączy się z motywacją, by walczyć o coś więcej w zawodowym tenisie. – Z jakimi nadziejami jechał pan do Londynu?
Andrzej Jakimowski regularnie realizuje nowy film. „Szedłem drogą, którą wymyśliłem”
Jego filmy opowiadają o dużych sprawach w małej skali; bohaterowie zmagają się z rzeczywistością, ale stosują różne zabiegi, by na nią wpływać i przekształcać na swoją modłę – pisano na portalu ninateka.pl w 2008 roku. Doskonały i wrażliwy obserwator, konsekwentny i autonomiczny. Na pewno nie robi kina łatwego, lekkiego i przyjemnego. No i komercyjnego. W ostatnim swoim filmie zrealizowanym w Polsce, „Pewnego razu w listopadzie” w
Prof. Stefan Niesiołowski: Bielan to gnojowy
Kuć żelazo, póki gorące. Rozmowa z prof. JOANNĄ SENYSZYN
– Jak Pani zdrowie po chorobie? – Dochodzę do siebie, ale nigdy jeszcze tak długo nie chorowałam na wirusową infekcję. Dwa tygodnie przeleżałam w łóżku. – Organizm się zbuntował po intensywnej kampanii wyborczej? – Podobno doszedł do wniosku, że czas poleżeć (śmiech). Ale to nie był żaden odpoczynek. Katar, kaszel, ból gardła, wysoka temperatura… Miałam dość.
Polska prezydencja Unii Europejskiej (konkluzje)
1. Co się udało polskiej prezydencji w Radzie UE? Najważniejszym osiągnięciem polskiej prezydencji było skuteczne wprowadzenie zmiany paradygmatu myślenia i działania w obszarze bezpieczeństwie Unii Europejskiej (UE), której towarzyszyło budowanie nowej infrastruktury finansowania wydatków na obronność. Ten paradygmat zmienił się i zmienia nadal na kilku płaszczyznach. Pierwszą z nich jest militarne uniezależnienie się Europy –