Zanim przybyli tu Europejczycy, żyzne ziemie położone w delcie Amazonki zamieszkiwali rdzenni mieszkańcy, jak lud Tupi, uważający się za potomków herosa Maíra. Natomiast nazwa ziemi Pará to dziedzictwo języka tupi i guarani; oznacza rzekę-morze, co oddaje poczucie ogromu delty amazońskiej, prowadzącej do Atlantyku wody wielkiej rzeki. Miasto zawdzięcza swą nazwę językowi hebrajskiemu. Belém jest bowiem portugalskim importem.
Stan Amapá został wycięty ze stanu Pará w 1943 roku, gdy utworzono tu Terytorium Federalne, ale dopiero w 1988 r. Amapá została konstytucyjnie włączona do Federacji Brazylii. Stolicą stanu jest leżąca w delcie Amazonki półmilionowa Macapá, jedyna stolica stanu Brazylii bez połączenia autostradowego z innymi metropoliami. Przecina ją równik, a od stolicy Federacji Brasilii dzieli ją niemal 1800 kilometrów.
Stolicą i zarazem największym miastem stanu jest niemal milionowa Teresina, która rozwinęła się i wzbogaciła dzięki żegludze na rzece Parnai, co skłoniło polityków do – niezrealizowanego – pomysłu wyboru miasta na stolicę Brazylii. O mieście mówiono swego czasu „Mezopotamia Północnego Wschodu”, gdyż znajduje się między dwiema głównymi rzekami regionu. Znane w przeszłości jako Cidade Verde,
U schyłku średniowiecza przodków Adygejczyków zdominowała Złota Orda, zaś od XVI wieku Adygejczycy, Czerkiesi i Kabardyjczycy szukali protekcji cara. W 1552 roku przybyło do Moskwy pierwsze czerkieskie poselstwo, co spotkało się z życzliwym przyjęciem Iwana Groźnego, szukającego sojusznika w ekspansji na południe. Tegoż roku Adygejczycy z Rosjanami zdobyli Kazań i Astrachań. W 1561 roku Iwan
Najwięcej migrantów przybyło do Minas Gerais w ostatniej dekadzie XVII wieku, kiedy rozeszła się wiadomość o odkryciu tu złóż złota. Kruszec przyniósł prowincji prosperity. A także nazwę, bo Minas Gerais oznacza kopalnie generalne. Lizbona ściągała 20-procentowy haracz w naturze, czyli co piątą część kruszcu.
Region uzyskał autonomię w ramach republiki w 1930 roku, a rok później proklamowano Republikę Katalońską, która miała wejść w skład konfederacji Hiszpanii. Przyjęto jednak kompromis, zaś Katalonia stała się autonomiczną częścią Hiszpanii pod nazwą Generalitat de Catalunya. W 1934 roku po raz drugi ogłoszono powstanie Republiki Katalońskiej, ale i ta decyzja nie została zaakceptowana przez
Nazwa Paraíba wywodzi się z języka rdzennych mieszkańców, ludu Tupi, w którym rzeczownik pará (rzeka) plus przymiotnik aíb (zły) oznacza trudną do nawigowania rzekę. Taką nazwę początkowo przypisano największej rzece regionu, ale z czasem nazwa objęła całe jego terytorium.
Maranhao ma drugą co do długości linię wybrzeża w Brazylii – 640 kilometrów tropikalnych plaż, lasy namorzynowe, a w interiorze lasy amazońskie deszczowe i rozległe sawanny. Wybrzeże stanu słynie z wydm, delty na otwartym morzu oraz jedynej na świecie pustyni z tysiącami lagun z krystaliczną wodą. Bioróżnorodność oraz bogactwo historyczne umożliwiły podział stanu na pięć centrów turystyki o bardzo zróżnicowanej ofercie. Przybysz znajdzie tam atrakcje kulturalne
Odkryta w 1502 roku przez Portugalczyków poszukujących drogi morskiej do Indii. Była niezamieszkana, ale miała wodę i bogatą roślinność. W XVI wieku zawinął tu statek sir Francisa Drake’a, pirata i eksploratora w służbie angielskiej. Nieco później stopę na wyspie postawili Holendrzy, choć rychło uznali za korzystniejszą dla siebie kolonię na Przylądku Dobrej Nadziei. W XVII
Mówi się tam językiem marathi – jednym z najszerzej używanych w Indiach i należącym do grupy indoaryjskiej. Szacuje się, że w marathi mówi niemal sto milionów ludzi, a dla kilkunastu milionów kolejnych to drugi język. Marathi wykształcił długą tradycję literacką – najstarszy zachowany dokument ma 1300 lat. Marathi jest językiem urzędowym i pierwszym językiem większości mieszkańców.