Stolicą Mato Grosso jest półmilionowa Cuiabá, założona w 1719 roku przez poszukiwaczy złota, a rozsławiona jako jedno z dwunastu miast Brazylii, w których w 2014 roku rozgrywały się mecze mistrzostw świata w piłce nożnej. Etymologia nazwy stolicy sięga czasów prekolumbijskich i jest niezwykle malownicza. Być może oznacza rzekę lśniącej wydry (w guarani), ale może się
To jedno z najbardziej zalesionych miast w Brazylii, ze względu na kolor ziemi (fioletowy lub czerwony) zwane też Cidade Morena. Mieszka tu typowa dla Brazylii mieszanka narodowości -potomkowie Hiszpanów, Włochów, Portugalczyków, Japończyków, Syryjczyków i Libańczyków, Ormian, Paragwajczyków i Boliwijczyków. Miasto przyciąga wysoką jakością życia, co stymuluje migrację między stanami. Zachowano rdzenne nazewnictwo stanu, szanując dziedzictwo językowe – przede wszystkim ludu Guarani (Mato Grosso pochodzi od kaaguazu – wielki
W 2022 roku udało się poczynić krok naprzód. Litewski parlament przyjął ustawę o pisowni nazwisk nielitewskich, zezwalając na użycie w dokumentach liter, których nie ma w rodzimym alfabecie: w, q i x. Ponadto ustawa wprowadziła możliwość używania dwuznaków, jak np. „cz”, „rz”, a także podwojonych liter. Wcześniej kobiety polskiego pochodzenia, mające na imię Anna, musiały w dokumentach zapisywać swoje imię po litewsku, czyli Ana. Wielu przedstawicieli polskiej mniejszości
Nieznane jest bliżej ich pokrewieństwo z Serbami południowymi, zaś jedna z hipotez głosi, że to skutek podzielenia się plemion, tworzących tak zwaną Białą Serbię (jedni uczeni utrzymują, że to Wielkopolska, inni – że Dolny Śląsk lub Czechy). Część Serbów przez Karpaty poszła na południe i osiadła na Bałkanach, druga osiadła na rozlewiskach Łaby i Sprewy, określanymi terminem Lausitz, czyli Łużyce, a pochodzącym od ługu, czyli bajora, kałuży. Stąd też nazwy
Ziemie Rio Grande do Norte budziły zakusy nie tylko pierwszych Portugalczyków, lecz także anonimowych korsarzy i Francuzów, i Holendrów. W dziejach kraju to nic wyjątkowego, bo niemal każda brazylijska prowincja od czasu do czasu spływała krwią. Stan jest korzystnie położony na wybrzeżu Atlantyku, a 400-kilometrowa linia brzegowa stała się gospodarczym atutem (z Rio Grande do Norte pochodzi 95 proc. brazylijskiej soli). W 1534 roku
Portugalczycy przybyli na ziemie przyszłej kapitanii Espírito Santo w 1535 roku. Wyprawą kierował portugalski szlachcic Vasco Fernandes Coutinho, weteran kolonialnych podbojów w Afryce i Indiach, któremu król nadał tu ziemię. Ponieważ Coutinho zszedł na ląd w niedzielę Zesłania Ducha Świętego, nazwał założoną przez siebie osadę Espírito Santo. Kapitania przez ponad dwa wieki podlegała administracji Bahii.
W drugiej połowie XIX wieku miasto przeżyło erupcję modernizacji. Powołano liczne instytucje publiczne, przemysłowe, uczelnie, co pozwoliło nadać temu okresowi nazwę belle époque, zaś włodarze miasta zadbali o jego nowoczesny kształt urbanistyczny, inspirując się myślą barona Haussmanna i przebudową Paryża. Współczesne walory miasta podkreślają jego 34-kilometrowe wybrzeże, rozbudowana, wysokiej klasy infrastruktura hotelowa i turystyczna, port i molo zachęcające do
Jak wszystkie narody zamieszkujące Kaukaz, także Ingusze mają świadomość swych korzeni, sięgających paleolitu, a do tego współczesna Inguszetia leżała na przecięciu kilku pradawnych kultur, których ślady znajdowane są do dziś. Mówią językiem najbardziej zbliżonym do czeczeńskiego. Panorama z Przełęczy Chaukhi (3338 m) na granicę z Inguszetią #Gruzja pic.twitter.com/wAVWCNxxtP — Michał Rodak (@m_rodak) August 8, 2021
Zanim przybyli tu Europejczycy, żyzne ziemie położone w delcie Amazonki zamieszkiwali rdzenni mieszkańcy, jak lud Tupi, uważający się za potomków herosa Maíra. Natomiast nazwa ziemi Pará to dziedzictwo języka tupi i guarani; oznacza rzekę-morze, co oddaje poczucie ogromu delty amazońskiej, prowadzącej do Atlantyku wody wielkiej rzeki. Miasto zawdzięcza swą nazwę językowi hebrajskiemu. Belém jest bowiem portugalskim importem.
Stan Amapá został wycięty ze stanu Pará w 1943 roku, gdy utworzono tu Terytorium Federalne, ale dopiero w 1988 r. Amapá została konstytucyjnie włączona do Federacji Brazylii. Stolicą stanu jest leżąca w delcie Amazonki półmilionowa Macapá, jedyna stolica stanu Brazylii bez połączenia autostradowego z innymi metropoliami. Przecina ją równik, a od stolicy Federacji Brasilii dzieli ją niemal 1800 kilometrów.