Stan Amapá został wycięty ze stanu Pará w 1943 roku, gdy utworzono tu Terytorium Federalne, ale dopiero w 1988 r. Amapá została konstytucyjnie włączona do Federacji Brazylii. Stolicą stanu jest leżąca w delcie Amazonki półmilionowa Macapá, jedyna stolica stanu Brazylii bez połączenia autostradowego z innymi metropoliami. Przecina ją równik, a od stolicy Federacji Brasilii dzieli ją niemal 1800 kilometrów.
Stolicą i zarazem największym miastem stanu jest niemal milionowa Teresina, która rozwinęła się i wzbogaciła dzięki żegludze na rzece Parnai, co skłoniło polityków do – niezrealizowanego – pomysłu wyboru miasta na stolicę Brazylii. O mieście mówiono swego czasu „Mezopotamia Północnego Wschodu”, gdyż znajduje się między dwiema głównymi rzekami regionu. Znane w przeszłości jako Cidade Verde,
Najwięcej migrantów przybyło do Minas Gerais w ostatniej dekadzie XVII wieku, kiedy rozeszła się wiadomość o odkryciu tu złóż złota. Kruszec przyniósł prowincji prosperity. A także nazwę, bo Minas Gerais oznacza kopalnie generalne. Lizbona ściągała 20-procentowy haracz w naturze, czyli co piątą część kruszcu.
Nazwa Paraíba wywodzi się z języka rdzennych mieszkańców, ludu Tupi, w którym rzeczownik pará (rzeka) plus przymiotnik aíb (zły) oznacza trudną do nawigowania rzekę. Taką nazwę początkowo przypisano największej rzece regionu, ale z czasem nazwa objęła całe jego terytorium.
Maranhao ma drugą co do długości linię wybrzeża w Brazylii – 640 kilometrów tropikalnych plaż, lasy namorzynowe, a w interiorze lasy amazońskie deszczowe i rozległe sawanny. Wybrzeże stanu słynie z wydm, delty na otwartym morzu oraz jedynej na świecie pustyni z tysiącami lagun z krystaliczną wodą. Bioróżnorodność oraz bogactwo historyczne umożliwiły podział stanu na pięć centrów turystyki o bardzo zróżnicowanej ofercie. Przybysz znajdzie tam atrakcje kulturalne
Alagoas, jeden z najmniejszych stanów, jest jednocześnie jednym z największych krajowych producentów trzciny cukrowej (większość produkcji cukru kupuje Rosja) i kokosa. Gospodarka Alagoas oparta jest więc na rolnictwie. Nazwa stanu pochodzi od laguny, a właśnie na wybrzeżu stanu lądowali europejscy odkrywcy w 1501 roku, w tym Amerigo Vespucci, a po nim Francuzi, którzy zaczęli tu handlować egzotycznym drewnem, o czym pamięć przetrwała w lokalnej nazwie Praia
Miejsce od tysiącleci sprzyjało człowiekowi, a odnalezione tu ślady ludzkie datowane są na 8 tysięcy lat. Około tysiąca lat temu amazońskie ludy Tupi zajęły niemal całą długość wybrzeża morskiego i to ich spotkali pierwsi Europejczycy, gdy tu wylądowali (1501 – 1502). To Europejczycy nadali nazwę miastu, bowiem postawili stopę na lądzie 1 stycznia w zatoce Guanabara, którą uznali za ujście wielkiej rzeki. Rio de Janeiro
W czasach eksploracji Brazylii region, dziś tworzący Rio Grande do Sul, zamieszkiwali Indianie Minuan, Charruas i Caaguaras, żyjący tu już 12 tysięcy lat p.n.e. Plemiona żyły długi czas bez kontaktu z białymi osadnikami. Zachodnia historia Rio Grande do Sul zaczęła się w XVII wieku wraz z utworzeniem hiszpańskich misji jezuickich, wypędzonych rychło przez Portugalczyków. Ale walki o ziemię między Hiszpanami i Portugalczykami trwały do początków XIX
Nicolas Maduro rządzi w bogatej w ropę naftową Wenezueli od 2013 r. Doprowadził kraj do gospodarczego upadku. Co piąty obywatel uciekł przed szerzącym się ubóstwem i represjami za granicę. Światełka na choince, smutek na twarzach We wrześniu pisaliśmy o dziwnym pomyśle polityka. Przesunięcie obchodów Gwiazdki miało bowiem odwrócić uwagę społeczeństwa od protestów i rosnącemu ubóstwu.
Jeden z czterech krajów Jak informuje „Rzeczpospolita”, Paweł Szopa nie przebywa już w Niemczech. Zostało to co prawda potwierdzone notarialnie we wniosku o list żelazny, ale ta informacja jest już prawdopodobnie nieaktualna. Według nowych ustaleń, Szopa obecnie przebywa w jednym z krajów Ameryki Południowej, najprawdopodobniej Kolumbii, Boliwii, Paragwaju lub Urugwaju. Ułatwić ma to mu fakt,