Tęcza wcześniej nie była tak blisko sakramentu
Mimo że kodeks kanoniczny stanowi, że chrztu można udzielić każdemu człowiekowi, nieochrzczeni wywodzący się z mniejszości seksualnych miewali problemy już na etapie inicjacji chrześcijańskiej, a kiedy mieli przedstawić do chrztu dziecko, borykali się z jeszcze bardziej dotkliwymi przykrościami. Teraz w praktyce parafialnej nastąpi prawdziwy punkt zwrotny, który dookreślono po zapytaniu wystosowanym przez brazylijskiego biskupa. José Negri przed wakacjami zwrócił się z prośbą do Dykasterii Nauki Wiary, uprzednio Kongregacji, o wyjaśnienie sytuacji transseksualistów i osób homoafektywnych, pragnących uczestniczyć w sakramencie chrztu jako rodzice i rodzice chrzestni.
Dykasteria, na której czele stoi od niedawna argentyński kardynał Victor Manuel Fernández (nominowany z tej samej puli co kardynał Grzegorz Ryś), przygotowała odpowiedź, którą zatwierdził Ojciec Święty, kontrasygnując dokument z 31 października. Chociaż w tekście zastrzeżono, że generalnie doszło właściwie tylko do powtórzenia stanowiska wyrażonego przez Dykasterię przy innych okazjach, to i tak dokument odebrano jako rewolucję pod względem praktyki. Postępowy Franciszek, który od lat postuluje Kościół dostępny dla wszystkich, tak właśnie działa – nie przekopuje dogmatów na gruncie formalnym, tylko wprowadza faktyczne zmiany do zasad działania instytucji.
Prawie każdy może mieć chrzest
Teraz już każdy, kto tego pragnie, będzie mógł zgłosić się do proboszcza, żeby trzymać dziecko do chrztu, wystarczy, że spełnia kryteria wieku i moralności, i pod warunkiem, że nie wywołuje skandalu, publicznego zgorszenia lub dezorientacji wśród wiernych. Warto zwrócić uwagę, że zmiana płynie też trochę z tego, że obłożenie warunkami nie jest tak surowe, jak dawniej, ponieważ współczesne poczucie skandalu, zgorszenia czy dezorientacji słabnie z roku na rok. Pary homoseksualne, które dar rodzicielstwa zrealizowały z pomocą surogatki, też mogą spokojnie wnioskować o chrzest dla swojego dziecka, gdy istnieje uzasadniona nadzieja, że będzie ono wychowywane w religii katolickiej.
Doniesienia z Watykanu, które dotyczą, poza chrztem, również możliwości świadkowania na ślubie, wywołały entuzjazm w kręgach LGBTQIA+, ale jednocześnie niezadowolenie i ostrą krytykę w świecie ultrakonserwatywnym. Te opinie pojawiają się na blogach i stronach internetowych, takich m.in. jak amerykańska Life- SiteNews. Także włoska prawica przyjęła nowalijkę lodowato, chociaż stara się tego nie okazywać. Według agencji Adnkronos „poleceniem z góry” wprowadzono zakaz publicznych wypowiedzi w tej sprawie. Jednak wielu parlamentarzystów z partii Bracia Włosi (FdI) wyrażało swój sprzeciw przy drzwiach zamkniętych, definiując zielone światło Watykanu jako „głęboko błędne”, wręcz „tragiczne”. Nie uspokoiła ich gwarancja, że kapłani są zobowiązani do dochowania należytej ostrożności duszpasterskiej i skrupulatnego rozplatania supła okoliczności każdego przypadku, co jasno wynika z dokumentu.
Na łamach „Il Fatto Quotidiano” argumentowano, że „wskazania Watykanu są bezprecedensowe”, zaś „Vanity Fair” cytował jezuitę Jamesa Martina, opiekuna środowisk LGBTQIA+ w Stanach Zjednoczonych: – To historyczny krok w kierunku akceptacji osób transpłciowych w Kościele i uznania, że są one takimi samymi katolikami jak inni wierzący. Kiedy media wciąż jeszcze rozpisują się na ten temat, w kręgach Franciszka rozbrzmiewa nieznużenie jego dewiza: „Todos, todos, todos”.
