Wojna jest semantycznie potężniejsza niż pokój. Słychać to w porzekadle łacińskim: si vis pacem – para bellum (jeśli chcesz pokoju, szykuj wojnę). Zanim łacina stała się językiem części ówczesnego świata kultury, znano już niejedną wojnę i niejedną opisano. „Mahabharata” to opis wojny, wielkiej wojny Bharatów, czyli Indusów. Kautilja (Chanakia), wielki teoretyk i praktyk polityki indyjskiej owego czasu, w swym dziele „Arthaśastra” (sztuka takiego władania, aby rządzeni byli zadowoleni) pisze o ochronie przed przemocą, ale nie poświęca ani słowa pokojowi.
Pokój to okres między dwiema wojnami. Czy zatem wojna to okres między dwoma pokojami? Nikt nie odważył się tak powiedzieć. Carl von Clausevitz uważał, że wojna to akt przemocy zbrojnej, który ma zmusić przeciwnika do postępowania zgodnie z żądaniami atakującego.
Subskrybuj