Drugi próg podatkowy do podniesienia
Projekt nowelizacji ustawy o PIT przygotowany przez Polskę 2050 przewiduje podniesienie drugiego progu podatkowego z 120 tys. zł do 140 tys. zł rocznie. Dochody do tego poziomu miałyby być nadal opodatkowane stawką 12 proc., natomiast nadwyżka powyżej 140 tys. zł podlegałaby stawce 32 proc.
Obecnie obowiązujący próg 120 tys. zł sprawia, że część podatników – szczególnie pod koniec roku – może wpaść w wyższe opodatkowanie w wyniku dodatkowych dochodów, takich jak premie czy nadgodziny. Dla porównania w 2015 roku próg ten wynosił 85 tys. zł.
Autorzy projektu wskazują, że zmiana miałaby na celu odciążenie klasy średniej oraz ograniczenie sytuacji, w których większa aktywność zawodowa wiąże się z wyższym obciążeniem podatkowym. Szacują też, że podniesienie drugiego progu podatkowego może kosztować budżet państwa maksymalnie około 9 mld zł rocznie. Według ich wyliczeń podatnicy zyskaliby średnio około 2600 zł rocznie, a zmiana miałaby też zapewnić większą stabilność podatkową osobom o średnich dochodach.
Reforma miałaby być finansowana m.in. z podatku cyfrowego, dodatkowych obciążeń dla sektora bankowego oraz zmian w systemie akcyzowym.
Poparcie prezydenta
Karol Nawrocki poparł projekt Polski 2050, informując o tym na swoim profilu na X:
Klub Parlamentarny Polska 2050 złożył w Sejmie projekt ustawy podnoszący drugi próg podatkowy ze 120 do 140 tys. zł. To dobra inicjatywa, którą popieram.
Przypomniał, że on sam wcześniej zgłaszał podobną propozycję, wskazując, że 11 sierpnia 2025 r. do Sejmu trafił jego projekt ustawy „PIT Zero. Rodzina na plus”, który – jak twierdzi – został następnie odłożony w sejmowej „zamrażarce”.
Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz podziękowała prezydentowi za poparcie, jednocześnie pytając o jego dalsze decyzje legislacyjne. Zapytała, czy podpisze trzy ustawy dotyczące: podniesienia i przeznaczenia wpływów z akcyzy na alkohol na ochronę zdrowia, zmian w fundacjach rodzinnych w celu zwiększenia ich udziału w finansowaniu państwa oraz opodatkowania big-techów na wzór rozwiązań z Francji, Hiszpanii i Włoch. Odwołała się też do polityki włoskiej premier Giorgii Meloni, wskazując ją jako przykład niezależnej polityki gospodarczej, i dopytała, jakie korzyści finansowe przyniosłyby te zmiany podatnikom.