– Czy dziś jesteśmy w takiej samej Unii Europejskiej, do jakiej wstępowaliśmy w 2004 r.? – W sensie formalnym tak, w sensie merytorycznym – nie. Przez ponad 20 lat politycy kierujący Unią Europejską realizowali plan przekształcenia Unii z organizacji międzynarodowej w twór quasipaństwowy. Ten twór może mieć bardzo wiele wariantów. Jeden z nich ma przejmować kompetencje państwowe.
– Czym jest ludzka skóra? – To największy organ naszego organizmu, mający ok. 2 mkw. powierzchni. Bez skóry nie moglibyśmy funkcjonować, bo to przede wszystkim nasza bariera, chroniąca nas przed różnymi czynnikami zewnętrznymi. W skórze jest bardzo dużo komórek, których zadaniem jest obrona przed wszelkimi patogenami. – Co stanowi największe zagrożenie dla skóry?
– Wielu Polaków nie wyobraża sobie świąt bez „Kevina samego w domu”, a sylwestra bez ciebie w telewizorze. Kiedy ostatnio spędzałeś sylwestra w domu? – Rok temu. To był wyjątek ze względu na narodziny córeczki. Chciałem spędzić ten czas z rodziną. Powiedziałem o tym swojemu szefostwu. Żałowali, że mnie nie będzie, ale wykazali się pełnym zrozumieniem mojej sytuacji. Jestem im za to wdzięczny. Cieszę się,
– Niedawno obchodziliśmy Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach (EAAD) oraz Światowy Tydzień Wiedzy o Antybiotykach (WAAW). Czy poziom świadomości na temat narastania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe jest w naszym społeczeństwie wystarczający? – Niestety, ciągle daleko nam do zadowolenia w tym względzie. Słabym pocieszeniem jest to, że podobnie jest w bardzo wielu krajach. – Zanim omówimy zagrożenia, przypomnijmy, jaką rolę antybiotyki odegrały w medycynie?
– Zaczęła pani karierę aktorską w wieku trzech lat. W przypadku dziecka nie można mówić o świadomym wyborze. Czy pasja do aktorstwa narodziła się z czasem? – Początkowo czułam się tak, jakbym kroczyła wytyczoną rodzinną ścieżką. Moja mama powtarzała mi jednak często, że w wieku 16 lat moja kariera dobiegnie końca. Pytała też, kim chciałabym zostać: adwokatką, pisarką, prezydentem? Kiedy miałam 12 – 13 lat, zaczęłam
A w dzisiejszej rozmowie: 1. Dlaczego Maciak stał się „kimś” w wyborach prezydenckich? 2. Jak nas oszukuje radio Biełaruś 3. Jak można uczyć AI kłamstwa 4. Fikcyjne profile uczą AI treści 5. Internet bronią w rękach rosyjskich służb 6. W internecie trzeba mieć mózg 7. Nie wierz internetowi – sprawdź 8. Stracisz oszczędności i sam
„Chłopaki (nie) płaczą”, nowo wydana biografia Muńka Staszczyka, to zapis wielogodzinnych rozmów, jakie Piotr Żyłka odbył z liderem słynnej grupy rockowej T.Love oraz zespołu Szwagierkolaska. To wywiad rzeka, jakiego Muniek jeszcze nigdy nie udzielił. O muzyce, męskiej przyjaźni, rodzinie, miłości i wierze. O wielkich sukcesach i równie wielkich życiowych błędach. Zaproszenie do szczerej rozmowy wyjątkowo przyjęła także Marta Staszczyk, żona artysty, która opowiedziała o kilkudziesięciu latach niełatwego, ale fascynującego życia z chłopakiem,
– „Szponcić” zostało Młodzieżowym Słowem Roku 2025. – Młodzi ludzie nie opisują świata słowami. Młodzi w nim szponcą – i to jest najlepszy skrót myślowy tego, co dziś dzieje się z językiem. – Dlaczego „szponcić” tak bardzo porwało młodych ludzi?
Żalą się na lokalne układy, rodzinne klany w sądach i prokuraturach, na nierzetelnych pełnomocników. Wielu klientów skarży się na to, że adwokat się nie stara albo po prostu działa na szkodę swojego klienta. To prawda, zdarza się, że miejscowi prawnicy odmawiają występowania przeciw lokalnym panom i władcom, bo mogłoby to podkopać ich kariery. Ale często