– Igrzyska to setki różnych historii. Pięknych, radosnych, ale i dramatycznych. Taką był olimpijski występ Amerykanki Lindsey Vonn.
– Dla milionów kibiców jej powrót do rywalizacji sportowej był mega inspirujący. Start na igrzyskach z kontuzją kolana, z zerwanymi więzadłami, budził podziw. To, że zdecydowała się wystartować w tak trudnej konkurencji narciarskiej jak zjazd, dla wielu nieznających się na sporcie jest czymś niezwykłym. Oczekiwano na piękną, zachwycającą historię, pokazującą, że nie istnieją ograniczenia.
– Kilkanaście dni przed olimpijskim występem doznała ciężkiej kontuzji. Oświadczyła jednak, że jest gotowa walczyć o kolejny złoty medal.
– Pamiętajmy, że dzisiaj sportowcy są produktem. To, co mówią, jest tym, co ma się pojawić w mediach, ale niekoniecznie wszystko jest prawdziwe. U większości osób, które funkcjonują w profesjonalnym sporcie, pojawiły się jednak wątpliwości – czy Amerykanka powinna stanąć na starcie. Sam zadaję sobie pytanie – jaki to jest wzór dla dwunastoletniego zawodnika uprawiającego narciarstwo alpejskie, który dopiero zaczyna przygodę ze sportem? Obserwuje wybitną zawodniczkę, która pomimo kontuzji stawia wszystko na jedną kartę. Zastanawiam się, czy to rzeczywiście jest wzór? Czego ten młody chłopak w przyszłości może wymagać od siebie? Niestety, widzę niebezpieczeństwa i zagrożenia. To nie jest już taka piękna opowieść o herosie sportu, który pomimo wszystko realizuje marzenia. To, niestety, również opowieść o tym, że ktoś z lekarzy, fizjoterapeutów, trenerów powinien stanąć i powiedzieć głośno – nie. Nie jest gotowa do rywalizacji.
Subskrybuj