– „Zamiast reperować chore serca, postanowiłem towarzyszyć milionom Polaków, gdy wyczyny polskiej reprezentacji doprowadzają ich do zawału”. Cytat z pana książki brzmi jak żart, a jednak lekarski epizod jest całkiem prawdziwy…
– Pamiętny 1991 rok. Przełomowy nie tylko w medycynie, ale w wielu dziedzinach życia, jeśli chodzi o zatrudnienie. Szpital w Sieradzu, z którym miałem umowę, że będę pracował przez 10 lat po zakończeniu studiów, po prostu rozwiązał kontrakt. Nagle, z dnia na dzień. Nie byłem wyjątkiem – takich osób z mojego roku było bardzo wiele. Oczywiście próbowałem znaleźć wyjście awaryjne, ale wszelkie plany spaliły na panewce, bo szpitale dokonywały redukcji etatów, zamiast przyjmować nowych pracowników.
Subskrybuj angorę
Czytaj bez żadnych ograniczeń gdzie i kiedy chcesz.
Już od
22,00 zł/mies
Subskrybuj