R E K L A M A
R E K L A M A

Polska bez „i” [FELIETON LISA]

Na początek dowcip z czasów tuż po katastrofie w Smoleńsku. Zwolennik PiS pyta zwolennika PO: – Jaki jest pana ulubiony aktor? – Gajos – pada odpowiedź. A pana? – Zamachowski. – No tak – kiwa głową ze zrozumieniem zwolennik PO. 

Rys. Tomasz Wilczkiewicz

Słowo zamach, jego użycie i nadużycie w Polsce, to ilustracja tego, jak mało mamy szacunku dla słów, znaczeń i sensów. No ale cóż się dziwić? Jeśli kwitnący kraj można nazwać „Polską w ruinie”, a katastrofa lotnicza mog ła się u nas okazać zamachem, to dlaczego zamachem nie miałoby być przywrócenie normalnego funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego. Jeśli całej operacji patronował premier, to już śmiało można mówić o dyktaturze. A jak komuś przed Trybunałem spłynął z hot doga kupionego na pobliskim Orlenie na chodnik keczup, to już można mówić nawet o krwawej dyktaturze.

Słowa mają sensy, choć często i nonsensy.

Mają moc, nawet jeśli bywają bezsilne. Uczy nas o tym Pismo Święte w Ewangelii Świętego Jana: „Na początku było Słowo (pisane dużą literą), Słowo było u Boga. I Bogiem było Słowo”. Wszystko, jak uczy Pismo, przez Słowo zostało powołane do istnienia. Właśnie, nie łopatą, nie czarodziejską różdżką, ale Słowem. Więc może należy mu się trochę szacunku. A nie pogarda.

 

Subskrybuj angorę
Czytaj bez żadnych ograniczeń gdzie i kiedy chcesz.


Już od
22,00 zł/mies




2026-11-12

Tomasz Lis