W 1902 r., w czasach kiedy monarchia Habsburgów przeżywała ostatnie lata swojej świetności, w cesarsko-królewskim Krakowie zaczęła działać pracownia witraży, którą dwa lata później przejął Stanisław Gabriel Żeleński, starszy o rok brat Tadeusza „Boya”, pisarza, krytyka literackiego, działacza społecznego i zapewne największego tłumacza w historii naszej literatury. Stanisław Gabriel też był prawdziwym twórcą. Architektem, ale i artystą. W czasie zaledwie kilku lat jego „Krakowski Zakład Witrażów S.G. Żeleński” zmonopolizował rynek witraży w całej Galicji. Otrzymywał też zamówienia z innych stron będącej wówczas pod zaborami Polski, a nawet ze Stanów Zjednoczonych.
Subskrybuj