Konklawe (pod kluczem), instytucja wyboru papieża przez kardynałów, ma już prawie tysiąc lat. 13 kwietnia 1059 r. papież Mikołaj II wydał dekret In nomine Domini, w którym wybór papieża oddawał w ręce kardynałów. Jego celem było uniezależnienie wyboru od woli cesarza. Jednak pierwsze konklawe przypominające to współczesne odbyło się 8 stycznia 1198 r. Użyto wówczas kart wyborczych, a kardynałowie od razu zaczęli z wysokiego C, wybierając hrabiego Lotaria de’ Conti di Segni, który przyjął imię Innocentego III i był, pod względem politycznym, najpotężniejszym papieżem w dziejach.
29 listopada 1268 r. zmarł w Viterbo Klemens IV. Do miasta zjechało zaledwie kilkunastu kardynałów. Mimo to nie byli w stanie wybrać papieża. Tak minęły prawie trzy lata, podczas których mieszkańcy musieli utrzymywać purpuratów i ich dwory. Zniecierpliwieni zamknęli elektorów na klucz, ograniczyli im posiłki, a wreszcie rozebrali dach (było to więc pierwsze prawdziwe konklawe, gdy kardynałowie byli zamknięci i odizolowani od świata). To poskutkowało. Wybrano Teobalda Viscontiego (Grzegorz X), który wówczas nie przebywał nawet w Italii.
Subskrybuj
