Ena kotu! (witajcie!). Język bliższy maoryskiemu rdzennych Nowozelandczyków niż tahitańskiemu. Duch końca świata. Mikrokosmos Polinezji. Niewiele ponad tysiąc mieszkańców na małym wulkanicznym archipelagu na skraju Polinezji Francuskiej. Wyspa skalista, ale urodzajna, emanująca aurą tajemniczości. Jej mikrospołeczność przyjaźnie trwa w swej tradycji i kulturze. Ma unikalne doświadczenia: katolickie, prób nuklearnych, hodowli czarnych pereł. W XIX w.
2026-05-20
Czarne perły i… sen krótki. Na polinezyjskich wodach
Leszek Turkiewicz