Autobiografia uczonego ma charakter dwoisty, a pierwsza część jest opowieścią o rodzicach, dzieciństwie, młodości, wojnie i poniewierce na zesłaniu w ZSRR. Część druga wynika z pierwszej, ale jest próbą rozliczenia moralnego, zarazem prostującą przekłamania użyte przez jaskiniową ideologię narodową, której demony obudzone zostały w Polsce po 1989 roku. Wspominając życie, Bauman nie prowadzi badań genealogicznych
2026-08-29
Autobiografia moralna. „W pierwszej osobie. Wspomnienia i rozliczenia”
Henryk Martenka