Archeolodzy z Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Instytutu Archeologii i Etnologii PAN rozpoczęli regularne badania terenowe na obszarze Parku Narodowego Serengeti w Tanzanii. To największy na świecie obszar chroniony, położony między Jeziorem Wiktorii a zachodnią częścią Wielkich Rowów Afrykańskich, uznawanych za jedno z najważniejszych miejsc w dziejach ewolucji człowieka. Nazwa Serengeti pochodzi z języka Masajów i oznacza „Wielką przestrzeń”.
Dwumiesięczna misja badawcza prowadzona jest pod kierownictwem prof. Marty Osypińskiej z Uniwersytetu Wrocławskiego. W przedsięwzięciu uczestniczą także naukowcy z Polski, Czech i Tanzanii, a projekt realizowany jest we współpracy z Instytutem Archeologii i Etnologii PAN, Tanzania Wildlife Research Institute, Tanzania National Parks oraz University of Dar es Salaam.
Cele ekspedycji
Głównym celem ekspedycji jest odnalezienie śladów dawnych osad oraz odtworzenie historii relacji między ludźmi, zwierzętami i środowiskiem naturalnym w jednym z najcenniejszych krajobrazów Afryki. Badania prowadzone są na terenach, które odegrały kluczową rolę w historii gatunku ludzkiego, a jednocześnie pozostają słabo poznane pod względem archeologicznym. Naukowcy podkreślają, że wschodnioafrykańskie sawanny były miejscem, gdzie człowiek nie tylko ewoluował, ale przez tysiące lat znajdował dogodne warunki do życia i schronienie w okresach zmian klimatycznych.
Rozpoczynająca się ekspedycja wiąże się z dużymi wyzwaniami logistycznymi. Do bazy badawczej położonej w centrum parku konieczne jest dostarczenie specjalistycznego sprzętu naukowego oraz wyposażenia umożliwiającego funkcjonowanie 17-osobowego zespołu przez wiele tygodni.
Niezwykłe malowidła
Podczas rekonesansu przeprowadzonego dwa lata temu badacze zidentyfikowali 30 stanowisk archeologicznych o dużym potencjale naukowym i zweryfikowali kolejne miejsca wskazywane wcześniej jako możliwe stanowiska archeologiczne. Prace koncentrowały się w południowej części parku, wśród charakterystycznych formacji skalnych górujących nad sawanną.
W schroniskach skalnych i jaskiniach odkryto nieznane wcześniej malowidła naskalne oraz bogaty zbiór kości zwierzęcych, fragmentów ceramiki i kamiennych narzędzi. Na ścianach zachowały się wizerunki tarcz masajskich, ludzi oraz zwierząt – zarówno dzikich, takich jak antylopy, jak i prawdopodobnie bydła. Malowidła wykonano przy użyciu naturalnych barwników, w tym ochry, sproszkowanej kości i węgla.