Promowały one wydany rok wcześniej album „Heroes”, stanowiący centralny punkt płytowego „berlińskiego tryptyku”, na który złożyły się longplaye: „Low” (1977), „Heroes” (1977) i „Lodger” (1979). Zanim o planowanej ekranowej produkcji, która ma nosić tytuł „Stage” („Scena”) i zostać zaprezentowana inaczej niż kinowe historie gwiazd estrady czy muzyczne dokumenty, parę informacji o wymienionych płytach, bo głównie z nich – dokładnie z pierwszych dwóch – pochodzą piosenki śpiewane przez Bowiego w Earls Court.
Berliński tryptyk
Albumy powstały po przeprowadzce piosenkarza z Los Angeles do Europy. Mieszkał wówczas w Berlinie Zachodnim razem z Iggym Popem. Nagrywał pod okiem mistrzów w kierowaniu procesem studyjnym, którymi byli elektroniczny wizjoner Brian Eno oraz producent Tony Visconti. Ten drugi wsławił się wcześniej współpracą ze słynną grupą T. Rex, której przewodził Marc Bolan.
Subskrybuj