– Plantacje herbaty? – drapie się w głowę Atanas, sprzedawca simit (tureckiego bajgla). – Jakieś były, ale to wszystko zamknęli w latach 90. Nieopłacalny biznes. Teraz Gruzja stoi winem i turystyką. Do herbacianych pól można dojechać tylko samochodem. Dam wam adres. Tea Route (Herbaciana Droga). Tam jedźcie. Ryzykujemy.
To dobre słowo, bo spotkani na czarnomorskiej plaży Polacy pukają się w głowę, gdy pokazujemy im na ekranie telefonu zwykłego sedana, nissana, w którego celujemy w wypożyczalni w Batumi.
Subskrybuj angorę
Czytaj bez żadnych ograniczeń gdzie i kiedy chcesz.
Już od
22,00 zł/mies
Subskrybuj
