Świadek R.M. była wówczas członkinią rady parafialnej. Nie miała wątpliwości, zeznając przed sądem, że nigdy w życiu nie spotkała tak oddanego wierze i lokalnej społeczności księdza, jakim był zmarły Robert O.
– To był bardzo empatyczny i wrażliwy na ludzkie problemy duchowny i pewnie tego zazdrościł mu proboszcz, czyli obecny oskarżony. On z kolei był bardzo dziwnym i skomplikowanym człowiekiem i należało wiedzieć, jak do niego podejść. Moim zdaniem nie trzeba było czynić specjalnych obserwacji, żeby stwierdzić, że nie lubił swojego wikarego.
Głośne komentowanie kazań
Sędzia Tomasz Janiec chciał się dowiedzieć, czym ta niechęć się przejawiała.
– Na przykład podczas mszy prowadzonej przez księdza Roberta głośno komentował jego kazania. Nie podobało mu się też, że jego podwładny zbyt dużo czasu poświęca odwiedzinom chorych. Nie zgadzał się również, żeby prowadził nabożeństwa majowe przy kapliczkach w poszczególnych wioskach. Podobnie zresztą rzecz się miała przy poprzednim wikarym. Przy proboszczu po prostu nie wolno było chwalić wikariusza.
– Czy ksiądz Robert O. żalił się na to pani kiedykolwiek?
– Nigdy z nim nie rozmawiałam na ten temat, ale czasami był przygnębiony. Kiedyś go nawet wprost zapytałam, czy potrzebuje jakiejś pomocy, bo czułam, że coś go trapi. Odpowiedział, że nic złego się nie dzieje i wszystko będzie dobrze.
– Czy oskarżony wypowiadał się negatywnie o wikarym? – dociekał zaś prokurator Jakub Łuczak.
Subskrybuj