Problem w tym, że wiele takich nieruchomości jest w praktyce niesprzedawalnych. Jak mówili pogorzelcy spod Mińska Mazowieckiego: „Nie chcemy trafić do domu, w którym ostatni lokator się powiesił, bo w promieniu 100 kilometrów nie było pracy”. Te odmowy nie zawsze wynikają ze złej woli. To raczej efekt systemowego problemu – w Polsce mieszkań komunalnych nie
Większość spraw cywilnych odbywa się w ten sposób, że słabsza strona w procesie jest sama, bez pełnomocnika. Brak obycia z prawem jest tak wielki, że ludzie dzwonią do nas z płaczem, że przegrali sprawę, a kiedy przychodzą wyroki, okazuje się, że wygrali. Czasem sądzą, że przysłane im przez sąd pismo strony przeciwnej to wyrok sądu.
Gdyby mógł sprzedać z wolnej ręki, kwota byłaby i o dwieście tysięcy złotych wyższa. Jego adwokat złożył kasację do Sądu Najwyższego. A my przecież nic nie możemy na to poradzić w przeddzień eksmisji. Zmartwieniem eksmitowanego jest to, co się może stać z jego dobytkiem. Meblami, książkami, dorobkiem całego życia. Ma już 59 lat i sporo
Zgłaszają się też do nas osoby oszukane, które straciły dorobek życia, głównie domy i mieszkania. Prokuratura niechętnie angażuje się w takie sprawy i odsyła do sądów cywilnych. A sądy niechętnie zwalniają z kosztów, które przy sprawach majątkowych są bardzo wysokie. To sprawia, że sprawcy przekrętów pozostają bezkarni. Klienci próbują uzyskać pieniądze na koszty z Funduszu
Wprawdzie można się starać o dodatek mieszkaniowy i ewentualne obniżenie czynszu. Jednak żeby liczyć na jakiś zasiłek, trzeba mieć mniej niż tysiąc złotych dochodu. Okazuje się, że mieszkanie komunalne, które miało zaspokajać potrzeby mieszkaniowe osób niezamożnych, wymaga wydatku połowy niskiej emerytury. Według ekspertów przekroczenie 30 proc. dochodu rodziny na mieszkanie to granica, powyżej której mieszkanie
„W połowie lat 2000. stworzyłem dziesięcioosobową brygadę budowlaną. Po siedmiu miesiącach inwestor stracił finansowanie. Inwestowałem ze swoich. Po wszystkim miałem 100 tys. zł do tyłu. Wszystkie zobowiązania, zwłaszcza wobec pracowników, spłaciłem, ale sam zostałem na lodzie, musiałem opuścić dom, który wynajmowałem pod Warszawą. Przez cztery lata mieszkałem w furgonetce na parkingu w Centrum Handlowym Gocław.
Panią Joannę poznałem kilka lat temu, kiedy laboratorium analityczne szpitala bródnowskiego walczyło o dodatek covidowy. Wtedy się udało. Dziś kobieta jest już na emeryturze i została wolontariuszką Kancelarii Sprawiedliwości Społecznej. Nadarzyła się okazja, żeby z nami podziałać. Pojechaliśmy na Pragę, aby pomóc kobiecie walczącej ze stwardnieniem rozsianym, które wymaga tlenoterapii, a właścicielka mieszkania odcięła prąd.
Pod koniec lutego konkubina zaprosiła Marcina na spacer. Kiedy wracali, oznajmiła mu, że on już nie mieszka u niej, bo „panowie właśnie wymieniają zamki”. I rzeczywiście tak się stało. Kiedy młodsza córka wróciła ze szkoły, została potraktowana bardzo brutalnie. Było zimno, a nie pozwolono jej zabrać nawet kurtki. Marcin musiał za ostatnie pieniądze kupić jej
Minęła już data, do której zawarto umowę. Więzień zwrócił się do dzielnicy o przedłużenie umowy lub najlepiej o przekształcenie jej na umowę bezterminową. Szanse są niewielkie, bo skoro odbywa wyrok, to nie przebywa w mieszkaniu. A ktoś, kto od ponad 12 miesięcy nie przebywa w mieszkaniu, traci to mieszkanie. Ponadto sam fakt podnajęcia lokalu bez
Sejm wprawdzie nie usunął eksmisji na bruk całkowicie, jednak ją ograniczył. Ustawa o ochronie praw lokatorów zabroniła sądom orzekania wyroków eksmisji bez przyznania prawa do lokalu socjalnego wobec dzieci, kobiet ciężarnych, bezrobotnych, ubogich emerytów korzystających z pomocy socjalnej i osób z orzeczoną niepełnosprawnością. Pozostali eksmitowani również nie lądowali od razu na bruku, tylko byli umieszczani